II SAB/Łd 10/07

Dnia 3 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie informacji publicznej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. M. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie nierozpoznania zażalenia zgłoszonego w trybie art. 37 § 1 kpa w sprawie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego bądź o oddalenie skargi. Z treści pisma organu wynika, że postanowieniem z dnia [...], Nr [...] rozpoznało zażalenie M. F., uznając je za uzasadnione, wyznaczając dodatkowy termin załatwienia sprawy – tj. 14 dni od dnia doręczenia postanowienia oraz zobowiązując organ I instancji do wyjaśnienia przyczyn nie załatwienia sprawy w terminie i ustalenia osób winnych niezałatwiania sprawy w terminie, a także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, że odpis postanowienia M. F. otrzymała w dniu 8 lutego 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawie, w której organ powinien wydać decyzję administracyjną, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej. Działanie Sądu przy skardze na bezczynność polega, więc na zobligowaniu organu do wydania aktu lub dokonania czynności. Po myśli przepisu art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. M. F. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie nierozpoznania zażalenia. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt sądowych, organ postanowieniem z dnia [...] rozpatrzył zażalenie wniesione przez skarżącą, uznając je za uzasadnione, wyznaczając dodatkowy termin do załatwienia sprawy i podejmując określone działania zapobiegające w przyszłości naruszaniu terminów rozpoznania spraw. Rozstrzygnięcie to zostało skarżącej doręczone w dniu 8 lutego 2007 roku. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, wydanie orzeczenia obligującego organ do rozstrzygnięcia sprawy stało się zbędne, bowiem organ nie pozostaje już w bezczynności, a tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Wobec tego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.