II SAB/Łd 102/12

PostanowienieWSA w Łodzi2012-09-21

Skład orzekający: Arkadiusz Blewązka, Czesława Nowak – Kolczyńska, Jolanta Rosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy organ administracji publicznej po wniesieniu skargi na bezczynność udostępni żądaną informację publiczną, postępowanie sądowe powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe w sprawie skargi na bezczynność organu administracji publicznej podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe, jeżeli organ ten po wniesieniu skargi udostępni żądaną informację publiczną. Sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania, a zatem ustanie bezczynności organu przed datą orzekania skutkuje brakiem przedmiotu zaskarżenia.
Stan faktyczny
Skarżący D.R. wniósł skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Po wniesieniu skargi, Prokurator Rejonowy udostępnił skarżącemu żądane informacje i dokumenty. W związku z tym skarżący wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, co zostało uwzględnione przez sąd.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi i zasądzono od Prokuratora Rejonowego w Ł. na rzecz D. R. kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 21 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak – Kolczyńska (spr.) Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant asystent sędziego Marcin Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2012 roku sprawy ze skargi D. R. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zasądzić od Prokuratora Rejonowego w Ł. na rzecz D. R. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 9 lipca 2012 r. D. R. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił naruszenie art. 13 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) i wniósł o: nakazanie Prokuraturze rozpatrzenia jego wniosku o udzielenie informacji publicznej zawartego w pismach z dnia 29 marca 2012 r. i 20 kwietnia 2012 r., zobowiązanie Prokuratury do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Jak wynika z uzasadnienia skargi, w dniu 29 marca 2012 r. D. R. zwrócił się do Prokuratury Rejonowej w Ł. z prośbą o umożliwienie wglądu do akt spraw, które wszczęto na skutek publikacji w wydawanym przez niego czasopiśmie. W odpowiedzi, pismem z dnia 4 kwietnia 2012 r. Prokurator Rejonowy w Ł. poinformował wnioskodawcę, że wspomniany wyżej wniosek nie dotyczy uzyskania informacji publicznej. W tej sytuacji, skarżący w piśmie z dnia 20 kwietnia 2012 r. wymienił enumeratywnie jakie informacje i dokumenty go interesują. Odpowiadając na przedmiotowe pismo, Prokurator Rejonowy w dniu 30 kwietnia 2012 r. stwierdził, że jest ono uzupełnieniem pierwotnego wniosku i prowadzi w istocie do obejścia obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, wobec czego wniosek nie może zostać uwzględniony. Reasumując, skarżący powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych i wskazał, że akta zakończonego postępowania przygotowawczego podlegają udostępnieniu na zasadach przewidzianych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, wobec czego Prokurator Rejonowy winien ustosunkować się do jego wniosku i udzielić informacji albo wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na odpowiednie przesłanki. Nie czyniąc tego, Prokurator pozostaje w bezczynności, zatem skarga zasługuje na uwzględnienie. W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy w Ł. wniósł o jej odrzucenie bądź ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając sformułowane wyżej wnioski, Prokurator przedstawił stan faktyczny sprawy i wyjaśnił, że pismem z dnia 24 lipca 2012 r. udzielił D.R. żądanych informacji, co do przebiegu prawomocnie umorzonego postępowania przygotowawczego, jak również wydał mu wnioskowane dokumenty z akt sprawy o sygn. akt [...]. W piśmie procesowym z dnia 5 września 2012 r. pełnomocnik D.R. wniósł o umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie w trybie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na jego bezprzedmiotowość i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Jak wynika z treści pisma, Prokuratura Rejonowa w Ł. udostępniła skarżącemu żądane przez niego informacje, zatem w tej sytuacji nie istnieje już przedmiot zaskarżenia. Jednocześnie skarżący wycofał wniosek o ukaranie dyscyplinarne osoby odpowiedzialnej za przewlekłość w udzieleniu informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn mamy do czynienia m.in., gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, które powodują, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione, czyli przykładowo przestanie istnieć przedmiot danego postępowania (decyzja, postanowienie, czy wprost przeciwnie bezczynność organu administracyjnego) - (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt l FSK 932/11, Lex nr 948857). Innymi słowy, z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi D.R. jest bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wskazanym w pismach z dnia 29 marca 2012 r. i 20 kwietnia 2012 r. Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść do sądu administracyjnego, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Przedmiotem sądowej kontroli w przypadku takiej skargi nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Jednocześnie godzi się zauważyć, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej, Sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania. Innymi słowy, sąd administracyjny ocenia, czy w dacie orzekania organ administracji publicznej nadal pozostaje w bezczynności, czy też może bezczynność ta ustała. Należy bowiem zwrócić uwagę na treść art. 149 § 1 zd. 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zatem w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności konieczne jest umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w trybie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Tak też wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 Sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 roku, l OPS 6/08 (ONSAiWSA 2009/4/63), iż przepis art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. l z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z załączonej do sprawy dokumentacji Prokurator Rejonowy w Ł. po wniesieniu skargi do tutejszego Sądu, w dniu 24 lipca 20012 r. udzielił D.R. informacji publicznej co do przebiegu prawomocnie umorzonego postępowania przygotowawczego, jak również wydał mu wnioskowane dokumenty z akt sprawy o sygn. akt [...]. Okoliczność tą potwierdził także sam skarżący, który w piśmie procesowym z dnia 5 września 2012 r. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w trybie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podnosząc, że przestał istnieć przedmiot zaskarżenia i postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia, w oparciu o treść art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. B.C.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło