II SAB/Łd 105/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T.G. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w przedmiocie warsztatu samochodowego p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., oddalić wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. AG II SAB/Łd 105/17 Uzasadnienie W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie warsztatu samochodowego T.G. wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z wynagrodzenia za pracę w wysokości średnio 1.781,71 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca jest właścicielem domu z 1949 r. o powierzchni 120 mkw., w połowie zamieszkiwanego przez jego rodziców, nieruchomości rolnej o powierzchni 2917 mkw. Strona wskazała, że nie ma oszczędności, papierów wartościowych ani innych wartościowych przedmiotów. Wnioskodawca płaci alimenty na rzecz dwóch córek w łącznej wysokości 860 zł miesięcznie. Ponosi także następujące wydatki: węgiel (średnio 230 zł miesięcznie), woda i kanalizacja (90,39 zł miesięcznie), gaz (48,30 zł miesięcznie), energia elektryczna (95,65 zł miesięcznie), odpady (474 zł rocznie), podatek od nieruchomości (średnio 47,17 zł miesięcznie), ubezpieczenie domu (487 zł rocznie), OC za samochód (749 zł rocznie), leki (200 zł miesięcznie). Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie jedynie w części. Na uwadze należało mieć fakt, że dochód skarżącego kształtuje się na poziomie 1.781,51 zł, a strona ma zapewnione potrzeby mieszkaniowe i posiada majątek w postaci nieruchomości. Jednak nie można tracić z pola widzenia i tej okoliczności, że skarżący płaci alimenty na rzecz dwóch córek w kwocie 860 zł miesięcznie. Mając zatem na względzie całokształt sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy, a także wysokość kosztów sądowych, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W ocenie Referendarza sądowego wysokość deklarowanych dochodów umożliwia natomiast partycypację w kosztach postępowania, zwłaszcza uiszczenie wymaganej kwoty wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Podkreślenia przy tym wymaga, że partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania dla siebie, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG