II SAB/Łd 106/18

Dnia 7 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. Z. i S. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie załatwienia sprawy administracyjnej dotyczącej wybudowania budynku gospodarczego p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi solidarnie skarżącym – U. Z. i S. M. kwotę 100 (sto) zł, uiszczoną tytułem wpisu sądowego, zaksięgowaną w dniu 24 lipca 2018 roku, pod poz. [...]. A. P. U. Z. i S. M. wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie załatwienia sprawy administracyjnej dotyczącej wybudowania budynku gospodarczego. W pismach z dnia 30 sierpnia 2018 roku U. Z. i S. M. oświadczyli, iż cofają skargę i wnoszą o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."). Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne, a odmowa uwzględnienia cofnięcia może mieć miejsce w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 P.p.s.a. Sąd uznał cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie za dopuszczalne. Wobec tego postępowanie sądowe, na podstawie art. 60, art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., podlega umorzeniu. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił jak w punkcie drugim postanowienia czyniąc za podstawę rozstrzygnięcia przepis art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. A. P.