II SAB/Łd 106/25

PostanowienieWSA w Łodzi2025-08-05

Skład orzekający: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do kontrolowania wykonywania postanowień sądu powszechnego w ramach skargi na bezczynność organu administracji?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do kontrolowania wykonywania postanowień sądu powszechnego w ramach skargi na bezczynność organu administracji. Kontrola związania organu administracji orzeczeniem sądu powszechnego powinna mieć miejsce w ramach oceny zgodności z prawem wydanej przez organ decyzji w sprawie świadczenia wychowawczego. Ponadto, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeśli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w sprawie wykonania postanowienia Sądu Rejonowego dotyczącego przyznania świadczenia wychowawczego. Skarżąca wskazała, że organ nie respektuje postanowienia sądu powszechnego, które upoważniało dziadków do pobierania świadczenia 800+. Prezes ZUS uznał, że skarżąca nie jest uprawniona do złożenia wniosku. Organ wniósł o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 5 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w sprawie wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w postępowaniu o przyznanie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. ał M. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę z dnia 9 października 2024 r. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w sprawie wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w postępowaniu o przyznanie świadczenia wychowawczego. W uzasadnieniu skargi wyjaśniła, że na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. [...] Wydział Rodzinny i Nieletnich (sygn. akt. [...]) z dnia 20 lipca 2023 r. skarżąca i jej mąż G. G. zostali ustanowieni opiekunami pieczy bieżącej nad nieletnim C. G.. W dniu 9 stycznia 2024 r. Sąd Rejonowy dla [...] w Ł. w trybie zabezpieczenia z urzędu zmienił powyższe postanowienie (w zakresie punktu b) w ten sposób, że na czas trwania postępowania upoważnił dziadków ojczystych małoletniego C. G. do pobierania świadczenia 800+, bez zgody rodziców dziecka. Tego orzeczenia Sądu Rejonowego nie respektuje jednak Prezes ZUS, uznając, że skarżąca nie jest uprawniona do złożenia wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – powołanej dalej jako: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przedmiotowa skarga z dnia 9 października 2024 r. stanowi kolejną skargę skarżącej na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w sprawie wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w postępowaniu o przyznanie świadczenia wychowawczego na wnuka, tj. C. G.. Przedmiotowa skarga jest tożsama ze skargą skarżącej z dnia 4 września 2024 r., z której sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 123/24 i rozpoznana prawomocnym postanowieniem z dnia 6 grudnia 2024 r. odrzucającym skargę jako niedopuszczalną. W uzasadnieniu powyższego postanowienia z dnia 6 grudnia 2024 r. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jednocześnie Sąd podkreślił, że wskazany tryb dotyczy jedynie orzeczeń sądów administracyjnych i to tylko w określonych przez ustawodawcę okolicznościach. Ponadto Sąd stwierdził, że nie można uznać, iż skarżąca wniosła skargę w wyżej omawianym trybie, gdyż przedmiotem skargi jest bezczynność organu związana z niewykonaniem orzeczenia sądu powszechnego. Obowiązujące prawo nie dopuszcza jednak możliwości kontrolowania przez sąd administracyjny wykonywania postanowień sądu powszechnego (por. postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 25 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Ol 43/14, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 11 października 2011 r. sygn. akt II SAB/Po 56/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei kontrola związania organu administracji wspomnianym przez skarżącą orzeczeniem sądu rejonowego, na którą zdaje się wskazywać treść skargi, winna mieć miejsce w ramach oceny zgodności z prawem wydanej przez organ decyzji w sprawie świadczenia wychowawczego. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotowa skarga i wspomniana skarga z dnia 4 września 2024 r. dotyczą tego samego przedmiotu postępowania i organu prowadzącego postępowanie. Obie zatem dotyczą bezczynności Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w sprawie wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w postępowaniu o przyznanie świadczenia wychowawczego na ten sam okres świadczeniowy, tj. od 1 lipca 2023 r. do 31 maja 2024 r. i na to samo dziecko, tj. C. G.. W konsekwencji powyższego, przedmiotową skargę należało odrzucić, ponieważ sprawa nią objęta (pomiędzy tymi samymi stronami) została już prawomocnie osądzona postanowieniem z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Łd 123/24. A przedmiotowa skarga ponadto nie jest dopuszczalna, gdyż obowiązujące prawo nie dopuszcza możliwości kontrolowania przez sądy administracyjne wykonywania postanowień sądu powszechnego, co zostało przesądzone w postanowieniu z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Łd 123/24. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 4 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. ds

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło