II SAB/Łd 108/13

Dnia 22 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant sekretarz Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2013 roku sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie skargi na nienależyte wykonywanie zadań przez organ postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżącemu P. S. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego w dniu 17 września 2013 roku i zaewidencjonowaną pod poz. [...]. LS P. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie udzielenia odpowiedzi na skargę, dotyczącą nienależytego wykonywania przez tenże organ zadań w prowadzonym postępowaniu w przedmiocie legalności wzniesionego budynku mieszkalnego. W treści skargi wskazał, iż bezpośrednią jej przyczyną jest okoliczność bezskutecznego upływu terminu udzielenia przez organ odpowiedzi na jego skargę z dnia 14 maja 2012r., uzupełnioną pismem z dnia 11 czerwca 2012r. Skarżący zaznaczył przy tym, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wyznaczył dodatkowy termin załatwienia przedmiotowej sprawy do dnia 15 stycznia 2013r., wydając stosowne postanowienie z dnia [...], nr [...], jednakże do dnia 12 sierpnia 2013r., tj. dnia złożenia przedmiotowej skargi do WSA w Łodzi nie otrzymał żadnej odpowiedzi od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Wobec powyższego Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. zarzucił ewidentne i rażące naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i wniósł o zobligowanie tegoż organu do udzielenia mu odpowiedzi na jego żądanie, dotyczące podstaw ponownego wszczęcia postępowania administracyjnego, odnoszącego się do wybudowania budynku mieszkalnego położonego w B. przy ul. A 21, tj. w sprawie w której wcześniej zapadły prawomocne decyzje administracyjne i wyrok sądu, a także wyznaczenia kary finansowej, celem zdyscyplinowania organu nadzoru budowlanego do załatwiania spraw w wyznaczonym terminie. W uzasadnieniu skargi, wyjaśnił, że zawiadomieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 kwietnia 2012r., skarżący został poinformowany, iż na wniosek S. M. wszczęte zostały postępowania w przedmiocie wybudowania budynku mieszkalnego i gospodarczego /murowanego/, położonego w B., przy ul. A 21. Dodał, że w latach 1983 – 1985, z wniosku H. M. (matki S. M.) już było prowadzone postępowanie administracyjne w przedmiocie wybudowania owego budynku mieszkalnego, które zostało zakończone prawomocnymi decyzjami i prawomocnym wyrokiem NSA. Skarżący wyjaśnił także, iż pismem z dnia 14 maja 2012r wniósł skargę do [...]WINB w Ł., podnosząc, iż postępowanie, dotyczące spornego budynku już się toczyło i zostało zakończone. Następnie pismem z dnia 11 czerwca 2012r. uzupełnił w/w skargę, prosząc o wskazanie, dlaczego zostało wszczęte postępowanie administracyjne w przedmiocie wybudowania budynku mieszkalnego, które toczyło się w latach 1983 -1985 i zostało zakończone, w sytuacji gdy ani wnioskodawca, ani organ nadzoru nie wskazali na okoliczności powodujące wznowienie zakończonego postępowania administracyjnego. Wyjaśnił, ponadto, że sporny budynek mieszkalny położony jest ponad 4 m od działki A. B. i B. U., budynek ten nie posiada otworów okiennych i drzwiowych od strony sąsiada. Ani A. B. ani B. U. nie składały wniosku o wszczęcie postępowania. Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. pismem z dnia 17 lipca 2012r. przekazał skargę do załatwienia PINB w B. jako organowi właściwemu, jednak dotychczas skarżący nie otrzymał żadnej odpowiedzi na w/w skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w odpowiedzi na skargę wniósł alternatywnie o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, bądź oddalenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż w dniu 24 kwietnia 2012r. wszczął na wniosek S. M. postępowanie administracyjne w przedmiocie legalności budowy budynku mieszkalnego i gospodarczego, znajdujących się na nieruchomości przy ulicy A 21 w B., która stanowi własność P. S. Dodał, że nie bez znaczenia dla ukazania całokształtu działalności tutejszego organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, jest wykazanie nadmiernej aktywności skarżącego i jego pełnomocnika G. S. w toku prowadzonego postępowania administracyjnego, która udaremnia organowi jego prowadzenie. Wskazano, iż pisząc notoryczne skargi, petycje i wnioski na osobę Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. i rozsyłając je po różnych i różnego szczebla organach administracji w Polsce, osoby te doprowadziły do tego, że organ zamiast skupiać się na ustawowym zadaniu merytorycznego prowadzenia postępowania jest zmuszony odpowiadać na pisma różnych organów administracji. Dodano, że przedmiotem skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. jest nierozpoznanie skargi P. S. z dnia 14 maja 2012r., uzupełnionej pismem z dnia 11 czerwca 2012r., przy czym organ wyjaśnił, że zarzut bezczynności był przedmiotem postępowania zażaleniowego, prowadzonego przez organ wyższej instancji, który postanowieniem z dnia [...] nr [...] wyznaczył do dnia 15 stycznia 2013r. termin udzielenia odpowiedzi na w/w skargę z dnia 14 maja 2012r. Dodano, że pismem z dnia 21 sierpnia 2013r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. poinformował skarżącego, iż stosownie do brzmienia art. 234 pkt 1 k.p.a. skarga z dnia 14 maja 2012r. złożona przez stronę podlega rozpatrzeniu w toku postępowania zgodnie z przepisami kodeksu. Tym samym niezasadny jest zarzut o braku udzielenia odpowiedzi na złożoną skargę z dnia 14 maja 2012r. Dodatkowo podniesiono, iż skarżący zarówno w toku postępowania zażaleniowego, a następnie w złożonej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazał, że żąda odpowiedzi na skargę, której merytoryczne rozpoznanie przed zakończeniem toczącego się postępowania po myśli art. 234 pkt 1 k.p.a. nie jest prawnie możliwe. Argumentacja skargi, jako dotycząca postępowania, zdaniem organu, podlega rozpoznaniu w prowadzonym postępowaniu, natomiast odpowiedzią na argumenty skargi będzie orzeczenie kończące postępowanie w toku instancji, które w sytuacji złożenia środka zaskarżenia będzie podlegało kontroli przez organ szczebla wojewódzkiego. Nadto organ podniósł, że ustawodawca zakreślił w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270) katalog spraw, podlegających właściwości sądów administracyjnych. Dodano, że analiza w/w przepisu wskazuje na to, iż wśród katalogu spraw, które podlegają kognicji sądu administracyjnego brak jest spraw z zakresu bezczynności organu w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na skargę strony, wniesioną w czasie, kiedy postępowanie administracyjne jest w toku. W konsekwencji, zdaniem organu, skoro sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi, wniesionej na bezczynność organu w przedmiocie skargi złożonej przez stronę w toku postępowania administracyjnego, zasadnym jest wniosek o odrzucenie przedmiotowej skargi, jako niedopuszczalnej. W przypadku jednakże uznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, że możliwe jest merytoryczne rozpoznanie omawianej skargi, organ wniósł o jej oddalenie, ponieważ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie dopuścił się bezczynności w zakresie wskazanym w skardze, albowiem pismem z dnia 21 sierpnia 2013r. poinformował skarżącego o treści art. 234 pkt 1 k.p.a Ponadto organ wyjaśnił, że postępowanie administracyjne, dotyczące legalności zabudowy budynku mieszkalnego i gospodarczego usytuowanych przy ul. A 21 w B. na działce 456, obręb [...], zostało w dniu 4 czerwca 2013r. rozdzielone na dwa postępowania, tj. na dotyczące legalności wybudowania budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce 456 obręb [...] przy ul. A 21 w B. oraz na dotyczące legalności wybudowania budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce 456 obręb [...] przy ul. A 21 w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Z uwagi na treść skargi Sąd uznał, iż przed przystąpieniem do merytorycznego jej rozpoznania konieczne jest w pierwszej kolejności rozważenie, czy dotyczy ona spraw, należących do właściwości sądu administracyjnego. W tym zakresie wskazać należy na art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., stosownie bowiem do treści § 1 tego artykułu, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto, w myśl § 3 cytowanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje (jak wynika z cyt. normy prawnej) w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne (takie jak decyzje, postanowienia) oraz akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. W świetle powyższego stwierdzić trzeba, mając na uwadze skargę P. S., iż jej przedmiotem nie jest żaden z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Argumenty skargi i dokumentów stanowiących jej załączniki, a także akt administracyjnych uzasadniają tezę, iż intencją strony było podważenie prawidłowości działań podejmowanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Przedmiotem skargi jest zatem nienależyte zdaniem skarżącego wykonywanie zadań przez tenże organ. Materia skargi nakazuje tym samym zakwalifikować ją do postępowania uregulowanego działem VIII zatytułowanym "Skargi i wnioski" ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267) Postępowanie skargowe stanowi natomiast rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 63 Konstytucji). Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie (art. 227 i nast. Kodeksu postępowania administracyjnego) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tegoż postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie to nie kończy się zatem władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stronie niezadowolonej z załatwienia skargi na podstawie art. 227 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 25 marca 2010r., w sprawie o sygn. akt II SA/Po 30/10, publ. Wspólnota 2010/17/46). Reasumując powyższe, w ocenie Sądu skarga niniejsza jest w istocie skargą na bezczynność organu ale powstałą na gruncie złożonej wcześniej skargi powszechnej z dnia 14 maja 2012r., dotyczącej nienależytego działania organu i jego pracowników. A skoro tak, to skarga taka nie mieści się w przywołanym katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, iż niedopuszczalne jest aby sąd administracyjny badał zasadność takiej skargi, która w tej sytuacji podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. LS