II SAB/Łd 110/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.C. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie legalności budowy obiektu inwentarskiego postanawia odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy. AG II SAB/Łd 110/13 U z a s a d n i e n i e J.C. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie legalności budowy obiektu inwentarskiego. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i synem. Skarżąca posiada dom o powierzchni 160 mkw. położony na nieruchomości o powierzchni 9342 mkw. Rodzina utrzymuje się z emerytur małżonków w łącznej kwocie emerytur w łącznej kwocie 3349 zł oraz wynagrodzenia za pracę syna strony w wysokości 3950 zł, co daje łączną kwotę 7299 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że choruje na szereg chorób przewlekłych, ponad 70% emerytury przeznacza na leki. Mąż cierpi na chorobę nowotworową, co pociąga za sobą znaczne koszty. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., wynika, że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez nią, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Jest to instytucja wyjątkowa, której celem jest umożliwienie dostępu do sądu osobom, które rzeczywiście nie mogą pokryć kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek dla utrzymania koniecznego należy rozumieć pozbawienie środków na pokrycie najbardziej podstawowych potrzeb, a więc kosztów wyżywienia, ubrania i zamieszkania. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Referendarza sądowego osiągane przez skarżącą oraz członków jej rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym dochody w łącznej kwocie 7299 zł, w zestawieniu z wysokością kosztów sądowych (wpis sądowy od skargi - 100 zł, opłata kancelaryjna za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w przypadku oddalenia skargi - 100 zł, a ewentualny wpis od skargi kasacyjnej – 100 zł) oraz z faktem, że obowiązek ponoszenia kosztów sądowych jest rozciągnięty w czasie, pozwalają na ich pokrycie. Ponadto, kwota osiąganych dochodów w połączeniu z faktem posiadania majątku w postaci domu oraz nieruchomości nie pozwala na przyjęcie, że skarżącą zaliczyć można do grona osób ubogich, którym przyznać należy prawo pomocy. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG .