II SAB/Łd 110/13

PostanowienieWSA w Łodzi2013-11-14

Skład orzekający: Czesława Nowak-Kolczyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na bezczynność organu, wniesione przed wydaniem przez ten organ rozstrzygnięcia, które następnie zostało uchylone przez organ wyższej instancji, może stanowić skuteczne wyczerpanie środków zaskarżenia umożliwiające wniesienie skargi do sądu administracyjnego na dalszą bezczynność?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie wyczerpał skutecznie środków zaskarżenia. Zażalenie na bezczynność wniesione przed wydaniem rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji, które następnie zostało uchylone przez organ wyższej instancji, nie stanowi skutecznego wyczerpania środków zaskarżenia, ponieważ zostało 'skonsumowane' przez wydanie tego rozstrzygnięcia. Ponowne postępowanie po uchyleniu decyzji wymaga ponownego wyczerpania trybu zażaleniowego w przypadku dalszej bezczynności.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie legalności budowy gołębnika. Wskazała, że organ nie podjął działań mimo jej wcześniejszych wniosków i zażalenia na bezczynność. Po uchyleniu przez organ wyższej instancji decyzji nakazującej rozbiórkę, organ pierwszej instancji nadal pozostawał bezczynny. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Sąd uznał, że skarżąca nie wyczerpała skutecznie środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i orzeczono zwrot skarżącej kwoty 100 zł tytułem wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 14 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie legalności budowy obiektu inwentarskiego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej J. C. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 9 października 2013 roku, pod pozycją [...]. Pismem z dnia 13 sierpnia 2013 r. J. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie legalności budowy obiektu inwentarskiego (gołębnika), położonego w zachodniej części nieruchomości przy ul. C. 41 w Ł. wzdłuż granicy z nieruchomością przy ul. C. 43. W treści skargi wskazała, że pismem z dnia 31 stycznia 2012 r. wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o wszczęcie postępowania w sprawie samowolnego wybudowania gołębnika przez W. P. Wobec bezczynności organu, skarżąca w dniu 26 lutego 2013 r. wystąpiła do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji. Organ wyższej instancji, postanowieniem z dnia [...], wyznaczył organowi powiatowemu dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 kwietnia 2013 r. Następnie decyzją z dnia [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazał W. P. i E. P. rozbiórkę gołębnika. Po rozpoznaniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Skarżąca podniosła, że po uchyleniu decyzji przez organ wyższej instancji do dnia wniesienia skargi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nie wydał rozstrzygnięcia. Wyjaśniła, że wyczerpała tryb z art. 37 k.p.a, bowiem pismem z dnia 26 lutego 2013 r. wniosła zażalenie do organu wyższej instancji na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia: taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazać należy, że wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia organu na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy J. C., przed wniesieniem skargi do Sądu, nie wystąpiła skutecznie – w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. sprawy w terminie. Wprawdzie skarżąca powołała się na pismo z dnia 26 lutego 2013 r., które miało jej zdaniem stanowić dowód na wyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a., jednakże zażalenie to zostało wniesione przed wydaniem w sprawie rozstrzygnięcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Oznacza to, że zażalenie zostało już niejako "skonsumowane". Okoliczność, że wydana decyzja została następnie uchylona przez organ wyższej instancji powoduje, że postępowanie niejako toczy się na nowo, a składane przed wydaniem uchylonej decyzji zażalenie na bezczynność nie stanowi o skuteczności wyczerpania trybu do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Zażalenie z dnia 26 lutego 2013 r. wywołało zamierzony skutek, bowiem organ ostatecznie rozpoznał sprawę, a działania podejmowane przez skarżącą, mające na celu zwalczenie bezczynności organu, zostały "skonsumowane" na skutek wydania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. LS

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło