II SAB/Łd 110/25

PostanowienieWSA w Łodzi2025-07-29

Skład orzekający: Asesor WSA Tomasz Porczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w sprawie rozpoznania wniosku o sprzedaż nieruchomości gruntowej wchodzi w zakres właściwości sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w sprawie sprzedaży nieruchomości gruntowej wchodzącej w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jest niedopuszczalna, ponieważ sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Postępowanie dotyczące sprzedaży takich nieruchomości odbywa się na podstawie przepisów prawa cywilnego i ewentualne spory rozstrzygane są przez sądy powszechne.
Stan faktyczny
M. J. w dniu 15 lipca 2024 r. złożył wniosek do Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w Łodzi o wszczęcie procedury sprzedaży nieruchomości gruntowej będącej własnością Skarbu Państwa. Organ nie wydał decyzji ani odmowy wszczęcia procedury, nie zawiadomił strony o zwłoce, mimo wielokrotnych ponagleń. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu do WSA w Łodzi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w Łodzi w przedmiocie rozpoznania wniosku o sprzedaż nieruchomości gruntowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. dc Pismem z dnia 29 maja 2025 r. M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w Łodzi (dalej także KOWR) w przedmiocie rozpoznania wniosku o sprzedaż nieruchomości gruntowej. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 35 § 1-3 w zw. z art. 36 § 1 k.p.a. Wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz o zobowiązanie organu do wydania decyzji w określonym terminie. Wniósł również o stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że w dniu 15 lipca 2024 r. zwrócił się z wnioskiem do Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, Oddziału Terenowego w Łodzi, o wszczęcie procedury w sprawie sprzedaży nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości B. (województwo [...], powiat [...], gmina R.), którą stanowi niezabudowana działka oznaczona numerem ewidencyjnym [...], o powierzchni 0,75 ha, będąca własnością Skarbu Państwa (należące do Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, który na mocy ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa posiada uprawnienie wykonywania prawa własności w odniesieniu do nieruchomości przekazanych do Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa). Organ nie wydał decyzji w sprawie wszczęcia wnioskowanej procedury, ani też odmowy wszczęcia procedury, chociaż dawno upłynęły terminy załatwienia sprawy przewidziane w art. 35 § 1-3 k.p.a. Ponadto nie zrealizował przewidzianego w art. 36 § 1 k.p.a. obowiązku zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie wynikającym z art. 35 k.p.a., wraz z podaniem przyczyny zwłoki i wyznaczeniem nowego terminu. Oczekiwanego skutku nie przyniosły także wniesione wielokrotnie w formie telefonicznej ponaglenia do organu, na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w Łodzi wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone formy działania administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Należą do nich: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Skarga M. J. została wniesiona na bezczynność KOWR w sprawie rozpoznania jego wniosku z dnia 15 lipca 2024 r. dotyczącym sprzedaży nieruchomości gruntowej, wchodzącej w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że z treści wyżej przywołanego art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, iż przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej mogą być tylko akty i czynności, czy też bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu administracji publicznej, dotyczących praw i obowiązków, mających swoje źródło w przepisach prawa administracyjnego. Nie ulega wątpliwości, że skarżona w niniejszej sprawie bezczynność organu nie mieści się w katalogu spraw mogących stanowić przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego. Strona skarżąca domaga się sprzedaży gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, co – świetle art. 27-33 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa – następuje w drodze umowy cywilno-prawnej. Wszelkie spory (roszczenia) związane z uregulowanym w tych przepisach przekazywaniem gruntów na własność wskazanym podmiotom mogą być rozstrzygane wyłącznie w drodze postępowania przed sądem powszechnym. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie jest niedopuszczalna, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. ds

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło