II SAB/Łd 116/12

Dnia 16 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej zasiłku stałego postanawia: odrzucić skargę. j.m. Skargą z dnia 28 czerwca 2012r. P. M. zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej zasiłku stałego. Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2012r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Do ww. wezwania zostało załączone pouczenie, że nieusunięcie braku formalnego w terminie 7 dni od daty jego doręczenie, będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 września 2012r., natomiast ustawowy termin do wykonania powyższego obowiązku upłynął bezskutecznie w dniu 11 września 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sprawie skargi na bezczynność takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm., w skrócie K.p.a.). Powołany przepis stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wnosząc skargę na bezczynność organu administracji do skarżącego należy wykazanie, że skorzystał z ww. trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Natomiast skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w wyżej powołanym art. 52 P.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., tj. gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym – art. 58 § 3 P.p.s.a.. Z powyższego wynika, iż skarżącemu przysługiwało zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. - jako organu wyższego stopnia - na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta P. sprawy w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej zasiłku stałego. W niniejszej sprawie nie ulega również wątpliwości, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 4 września 2012r. Jednakże skarżący, pomimo pouczenia o skutkach niewykonania w ustawowym terminie nałożonego na niego obowiązku nie wykazał, iż przed wniesieniem skargi do sądu wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. j.m.