II SAB/Łd 116/18

Dnia 7 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Protokolant St. sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2019 roku sprawy ze skargi A. P. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. przyznać i nakazać wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. B. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ulicy [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. a.bł. Pismem z dnia 18 lipca 2018 r. A.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżąca wyjaśniła, że w dniu 18 lipca 2018r. wystąpiła do WINB w Ł. o udostępnienie podstawowych informacji w trybie informacji publicznej i przypuszcza, że nie otrzyma żądanych informacji, gdyż ten organ uniemożliwia jej uzyskanie żądanych informacji, które nie wymagają analizy bądź przetwarzania danych, a są dla niej niezbędne. Wskazała, że skarga dotyczy naruszenia prawa przez ten organ w przyszłości. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że pismem z dnia 18 lipca 2018 r., doręczonym za pośrednictwem portalu elektronicznego ePuap, A. P. wniosła o udostępnienie informacji publicznej: "w jakiej odległości od granicy zachodniej, czyli z działką Pana Z. jest (...) budynek mieszkalny [w siedlisku m. Z. 38]". W tym samym dniu, tj. 18 lipca 2018 r. A. P. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na brak udostępnienia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego informacji publicznej na wniosek złożony przezeń w dniu 18 lipca 2018 r., wprost wskazując przy tym, że "skarga dotyczy naruszenia prawa przez (...) organ w przyszłości". Pismem z dnia 24 lipca 2018 r. organ poinformował A. P., iż wnioskowane informacje nie stanowiły informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odpowiedź organu została wysłana wnioskodawczyni za pośrednictwem portalu elektronicznego ePuap w dniu 25 lipca 2018 r. Organ zaznaczył, że wbrew twierdzeniom A. P. nie pozostawał bezczynny względem wniosku z dnia 18 lipca 2018 r., zaś hipotetyczne zarzuty podniesione w skardze nie dają podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego pisemnie w dniu 24 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jako przedwczesna. Zgodnie z regulacją art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w określonych przypadkach, w tym także w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej (art. 3 § 2 pkt 1 – 4a oraz pkt 8 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej w trybie powołanej już ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepis art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, iż udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialnotechniczną. Wobec tego bezczynność organu na gruncie wspomnianej ustawy polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje bądź też, jeśli istnieją ku temu przesłanki, nie wydaje decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że termin do udzielenia informacji publicznej bezskutecznie upłynął. Uwzględniając treść art. 13 ust. 1 u.d.i.p. oznacza to, że skargę na bezczynność można wnieść najwcześniej po upływie 14 dniowego terminu na udzielenie informacji publicznej. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że skarga A. P., jako przedwczesna, jest niedopuszczalna, co skutkuje koniecznością wydania rozstrzygnięcia o jej odrzuceniu. Odrzucenie skargi jest natomiast równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. W ocenie Sądu nie jest wątpliwe, iż organ wniosek o udostępnienie informacji publicznej otrzymał wraz ze skargą na bezczynność w tym przedmiocie, co miało miejsce w dniu 18 lipca 2018 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że Sąd orzekając w sprawach skarg na bezczynność bierze pod uwagę stan z daty wydania rozstrzygnięcia, jednakże kwestię zachowania terminu do wniesienia skargi (w tym zagadnienie przedwczesności skargi) ocenia uwzględniając stan z daty wniesienia skargi. W tej sytuacji oceny, że skarga jest przedwczesna, nie zmienia zatem fakt, że nastąpił upływ kilku miesięcy od dnia wniesienia skargi oraz że termin na udzielenie informacji określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. już upłynął. Kwestia natomiast oceny czy żądana przez skarżącą informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej jest zagadnieniem o charakterze merytorycznym i jako takie wobec niedopuszczalności skargi wykracza poza zakres rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej. Wobec powyższego, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). W orzecznictwie nie ulega wątpliwości, iż przedwczesność jest przypadkiem niedopuszczalności, o którym stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2013 roku, I OZ 949/12 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 marca 2010 roku, III SAB/Wa 14/10 i inne, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. oraz § 3 i § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714) – pkt 2 sentencji postanowienia. A.B.