II SAB/Łd 122/13

PostanowienieWSA w Łodzi2013-10-29

Skład orzekający: Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym niewykazania wyczerpania środków zaskarżenia i nieuiszczenia wpisu sądowego?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę na bezczynność organu, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych wezwania, w tym nie wykazał wyczerpania środków zaskarżenia (zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia) ani nie uiścił należnego wpisu sądowego. Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie skutkuje jej odrzuceniem.
Stan faktyczny
Skarżący Z. S. złożył skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie legalności budowy garażu. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w tym do wykazania wyczerpania środków zaskarżenia (zażalenia na bezczynność) oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący nie uzupełnił braków w terminie, zamiast tego wysłał pismo kwestionujące zasady działania sądów i organów. W związku z tym sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 29 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie legalności budowy garażu postanawia: odrzucić skargę. a.bł. Skargą z dnia 23 września 2013r. Z. S. zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie legalności budowy garażu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 października 2013r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, a także do uiszczenia kwoty 100 złotych tytułem wpisu sądowego od skargi. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosowne wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 października 2013r. W ustawowym terminie, którego bieg upływał w dniu 16 października 2013r., skarżący nie uzupełnił braków skargi. Zamiast tego, w dniu 14 października 2013r. (data nadania na poczcie), skarżący nadesłał do Sądu pismo, kwestionując zasady działania zarówno Sądu, jak i organów nadzoru budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Z kolei w myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sprawie skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267, w skrócie K.p.a.). Powołany przepis stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wnosząc skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, do skarżącego należy wykazanie, że skorzystał z ww. trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Natomiast skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w wyżej powołanym art. 52 P.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Według art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Zgodnie z art. 58 § 3 sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż pismo zawierające wezwanie skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 K.p.a. oraz przez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, a także do uiszczenia kwoty 100 złotych tytułem wpisu sądowego od skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższych obowiązków zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 9 października 2013r. Pomimo tego braki skargi nie zostały uzupełnione w ustawowym terminie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. a.bł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło