II SAB/Łd 13/11

Dnia 2 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...]Spółdzielni [...] w N. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie podjęcia działań dotyczących prawidłowości wykonania prac remontowych na drodze krajowej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na rzecz strony skarżącej - [...]Spółdzielni [...] w N. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu, zaksięgowanego w dniu [...] roku pod pozycją [...]. [...] Spółdzielnia [...] w N. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie podjęcia działań dotyczących prawidłowości wykonania prac remontowych na drodze krajowej. Jednocześnie z wniesieniem skargi uiszczono w dniu 14 lutego 2011 roku wpis sądowy w kwocie 100 zł. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 marca 2011r. do pełnomocnika strony skarżącej skierowano wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie dowodu, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, skarżący wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 kpa, złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej i złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, udzielonego przez osoby umocowane do reprezentowania strony skarżącej. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 21 marca 2011 roku, jednak pozostało ono niewykonane. Wobec tego zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2011 roku wezwano stronę skarżącą do podpisania skargi bądź nadesłania odpisu skargi podpisanego zgodnie z umocowaniem do reprezentacji, a nadto do nadesłania dowodu, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, skarżący wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 kpa i złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono na adres strony skarżącej dnia 6 maja 2011 r. Pismem z dnia 18 maja 2011 roku pełnomocnik strony skarżącej złożył pełnomocnictwo wraz z aktualnym odpisem KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc w szczególności winna ona zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Na mocy art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zaś w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jeżeli zatem skarga w niniejszym postępowaniu nie spełniała powyższych wymogów, to zasadne było wezwać stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie jej bądź złożenie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego. Z uwagi na to, iż strona nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, bowiem termin ten upłynął z dniem 13 maja 2011 roku (piątek), zaś pismo pełnomocnika strony nadano w urzędzie pocztowym dnia 18 maja 2011 roku, na podstawie art.58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji. Nadto podkreślić należy, iż zgodnie z treścią art. 52 p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 K.pa.). Z akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi [...] Spółdzielni [...] w N. jest bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie podjęcia działań dotyczących prawidłowości wykonania prac remontowych na drodze krajowej. W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowany był wystąpić z zażaleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Strona skarżąca – pomimo dwukrotnego wezwania - nie wykazała, iż wniosła takie zażalenie. Powyższe oznacza, że nie spełniła warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi. Niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. m.ch.