II SAB/Łd 13/15

Dnia 11 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2015 roku sprawy ze skargi Straży Gminnej w C. na bezczynność Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w Ł. w przedmiocie udostępnienia danych osobowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej Straży Gminnej w C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowanego w dniu 2 lutego 2015 roku pod pozycją [...]. LS Straż Gminna w C. wniosła skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału w Ł. w przedmiocie udostępnienia danych osobowych. W motywach skargi strona wyjaśniła, iż organ bezpodstawnie odmówił udostępnienia danych osobowych w zakresie płatnika składek konkretnie wskazanej osoby, co stanowi naruszenie art. 23 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 roku, poz. 1182 ze zm.) w celu realizacji ustawowych zadań strony skarżącej, czyli umożliwieniu sporządzenia skutecznego wniosku o ukaranie do sądu powszechnego za popełnione wykroczenie. Z tego powodu autor skargi wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia żądanych danych oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego, tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 ze zm., dalej jako: "K.p.a."). Sąd odrzuca skargę gdy z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). Lektura dokumentów załączonych do akt sądowych i administracyjnych wskazuje, iż skarga nie została poprzedzona zażaleniem na bezczynność wniesionym w trybie art. 37 § 1 K.p.a. do organu wyższego stopnia, czyli do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (art. 66 ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, tekst jedn. Dz. U. z 2015 roku, poz. 121, w zw. z art. 22 ustawy o ochronie danych osobowych). Powołany przepis art. 66 ust. 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stanowi, iż w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w stosunku do terenowych jednostek organizacyjnych Zakładu jest Prezes Zakładu. Wobec tego sąd uznał, że skarga na bezczynność nie została poprzedzona zażaleniem w trybie art. 37 § 1 K.p.a. do organu wyższego stopnia. Niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje natomiast, że skarga podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi sąd postanowił w punkcie drugim postanowienia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ds