II SAB/Łd 133/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na przewlekłość postępowania Starosty [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. LS II SAB/Łd 133/14 UZASADNIENIE W dniu 1 września 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga T. K. na przewlekłość postępowania Starosty [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Przedmiotowa skarga została wniesiona w imieniu skarżącego przez J. K., który podpisał skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 września 2014 r. J. K. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz wykazanie wyczerpania dyspozycji art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: k.p.a.). We wskazanym przez sąd terminie J. K. nie usunął braków skargi. Wobec faktu, iż skarga nie została podpisana przez skarżącego T. K. lecz przez podmiot, który nie legitymuje się dokumentem pełnomocnictwa, w wykonaniu zarządzenia z dnia 7 października 2014 r. skarżący T. K. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi ewentualnie złożenie pełnomocnictwa procesowego dla J. K. do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wykazanie wyczerpania dyspozycji art. 37 § 1 k.p.a. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie strona skarżąca odebrała w dniu 13 października 2014 r. i pozostawiła je bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 - powoływanej dalej jako p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, iż skarga winna zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na skardze jest warunkiem koniecznym pisma i z wyjątkiem sytuacji, gdy strona nie może sama się podpisać (art. 46 § 4 p.p.s.a.) lub ma przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika, podpis musi być złożony własnoręcznie przez stronę. Podpis na dokumencie jest poświadczeniem woli lub wiedzy podmiotu, który takie oświadczenie składa i służy identyfikacji takiego podmiotu, stąd nie można przyjąć, iż jedynie wskazanie w nagłówku danych identyfikujących stronę skarżącą jest wystarczające dla przyjęcia, że skarga nie zawiera braków formalnych i spowoduje skuteczne wszczęcie postępowania. Brak podpisu jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie, w którym zostanie dokładnie określony termin, w jakim strona winna uzupełnić ten brak oraz pouczenie o skutkach jego nieuzupełnienia we wskazanym terminie (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nadto, jak wywieść należy z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia. Dotyczy to także skarg na przewlekłość postępowania organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe strona skarżąca została wezwana do wykazania wyczerpania dyspozycji art. 37 § 1 k.p.a. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie do usunięcia opisanych braków skargi, strona skarżąca odebrała w dniu 13 października 2014 r. Jednakże pomimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia tych braków, wezwanie sądu skarżący pozostawił bez odpowiedzi. W tej sytuacji przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego. Wobec powyższego sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. LS