II SAB/Łd 136/15

Dnia 25 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w T. w przedmiocie udostępnienia informacji o stanie prowadzonych egzekucji p o s t a n a w i a: -odrzucić skargę. a.bł. J. S. wniósł skargę na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w T. w przedmiocie udostępnienia informacji o stanie prowadzonych egzekucji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Skarga jest środkiem prawnym od wskazanych w ustawie aktów i czynności organów administracji publicznej. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z regulacją art. 3 § 2 P.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 roku, poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z powyższego przepisu wynika, iż sąd administracyjny rozpoznaje skargę na bezczynność tylko w przypadkach określonych w 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest bezczynność Komornika Sądowego w przedmiocie udostępnienia informacji o stanie prowadzonych egzekucji. Tymczasem, zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji (tekst jedn. Dz. U. z 2015 roku, poz. 790) komornik sądowy jest funkcjonariuszem publicznym działającym przy sądzie rejonowym. Wykonuje on czynności egzekucyjne w sprawach cywilnych oraz inne czynności przekazane na podstawie odrębnych przepisów (art. 2 ust. 1 ww. ustawy). W myśl art. 3 ust. 1 ustawy, przy wykonywaniu czynności komornik podlega tylko ustawom oraz orzeczeniom sądu. Poprawność działalności komornika podlega nadzorowi formalnemu prezesa sądu rejonowego, przy którym działa komornik (art. 3 ust. 2 ustawy). W zakresie nadzoru prezes sądu rejonowego działa wyłącznie poprzez jednokrotną kontrolę przeprowadzoną w ciągu roku w kancelarii komornika sprawowaną osobiście lub przez wyznaczonego sędziego i przy pomocy księgowego oraz w ramach rozpatrywania skarg i zażaleń niestanowiących przedmiotu rozpoznania sądu w trybie art. 767 Kodeksu postępowania cywilnego. Prezes sądu rejonowego uprawniony jest, w zakresie nadzoru do żądania od komornika stosownych wyjaśnień i wydawania zarządzeń, których nieprzestrzeganie może stanowić podstawę wszczęcia postępowania dyscyplinarnego (art. 3 ust. 3 ustawy). Ponadto, przepis art. 6 ww. ustawy przewiduje możliwość wniesienia skargi na postępowanie komornika niedotyczące czynności egzekucyjnych i nieobjęte nadzorem prezesa sądu rejonowego do organu samorządu komorniczego. Skarga w sprawie niniejszej opiewająca na bezczynność komornika w przedmiocie udostępnienia informacji o stanie prowadzonych egzekucji, nie mieści się zatem w zakresie kognicji sądu administracyjnego, a sądu cywilnego. Stąd sąd administracyjny nie jest właściwym do jej rozpatrzenia. Wobec tego wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 P.p.s.a., podlegała odrzuceniu. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia. a.bł.