II SAB/Łd 139/13
PostanowienieWSA w Łodzi2013-12-02
Skład orzekający: Barbara Rymaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, dokonane po tym, jak organ udostępnił żądaną informację, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ skarżąca otrzymała żądaną informację publiczną, a cofnięcie nie zmierzało do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd umorzył postępowanie.Stan faktyczny
Fundacja A złożyła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Następnie Fundacja cofnęła skargę, wskazując, że organ udostępnił jej żądaną informację. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 2 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji A z siedzibą we W. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. a.bł.
Skargą z dnia 5 listopada 2013r. Fundacja A z siedzibą we W. zaskarżyła do sądu administracyjnego bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Pismem z dnia 18 listopada 2013r. skarżąca cofnęła skargę wyjaśniając, że w dniu 13 listopada 2013r. organ administracji udostępnił jej żądaną informację publiczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uwzględnienia cofnięcia skargi, jeżeli żądanie strony skarżącej w tym zakresie nie jest niedopuszczalne w świetle uregulowania przepisu art. 60 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).
Na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.
a.bł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło