II SAB/Łd 153/14

Dnia 2 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 roku sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku S. M. z dnia [...]; 2. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 4. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego S. M. kwotę 196,95 (sto dziewięćdziesiąt sześć i 95/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł. S. M. w dniu 1 września 2014 roku zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że wnioskiem z dnia 12 maja 2014r. skarżący wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej o: 1) wydanie zanonimizowanych kopii protokołów z kontroli obiektów budowlanych, przeprowadzonych przez organ PINB w B. znajdujących się przy ulicy A w B. nr: 1 oraz nr 20; 2) wydanie zanonimizowanych kopii decyzji kończących postępowanie prowadzone przez PINB dla obiektów budowlanych, znajdujących się przy ulicy A w B. na posesjach nr: 1, 6, 8, 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20 wraz z informacją czy decyzje te są prawomocne; 3) wydanie zanonimizowanych kopii decyzji lub innych orzeczeń organu PINB wydanych po dniu 14 sierpnia 2013r. w postępowaniu prowadzonym przez organ w przedmiocie stanu technicznego drogi - ulicy A w B., wraz z informacją czy orzeczenia te są prawomocne; 4) wydanie zanonimizowanych kopii decyzji kończących postępowania administracyjne prowadzone przez organ nadzoru budowlanego w przedmiocie wybudowania ogrodzeń prywatnych działek w pasie drogi gminnej – ulicy A w B. Skarżący podkreślił, że do chwili wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, chociaż termin rozpoznania wniosku upłynął dnia 28 maja 2014r. Na tej podstawie skarżący wniósł o zobowiązanie organu do podjęcia czynności w terminie przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a także o stwierdzenie, że bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa. Ponadto skarżący zażądał wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 149 § 2 w zw. z art. 156 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mając na względzie, że bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez żadnego uzasadnienia i z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wyjaśnił, że pismem z dnia 1 października 2014r. udzielił informacji wnioskodawcy w zakresie jego żądania. Jednocześnie organ przyznał, że skarga jest zasadna. Jednakże zaniedbanie w terminowości udzielanej odpowiedzi było niecelowe i niezależne od organu, bowiem szeroki zakres kompetencji organu określony w art. 83 ustawy Prawo budowlane nie jest adekwatny do stanu zatrudnienia oraz budżetu Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w B. Wykonując ustawowe funkcje inspekcyjno-kontrolne w powiecie [...] oraz zadania związane z użytkowaniem i prawidłowym utrzymaniem obiektów budowlanych, organ w pierwszej kolejności podejmuje działania niezbędne do usunięcia występującego zagrożenia zdrowia i życia ludzkiego, czym naraża się na niewywiązywanie z ustawowych terminów obowiązujących w postępowaniu administracyjnym w innych sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona, bowiem skarżący otrzymał odpowiedź na wniosek dopiero po złożeniu skargi do sądu. Tymczasem nie ulega wątpliwości, że informacje, o których doręczenie się zwracał są informacją publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014r., poz. 782) – powoływana także jako: "ustawa". Przyznaje to zresztą organ. Stosownie zaś do dyspozycji art. 13 ust. 1 ustawy udostępnienie informacji następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). W takim również terminie organ winien udzielić odpowiedzi, że informacji nie posiada. Uchybienie powyższemu terminowi przesądza o zasadności zarzutu bezczynności. I ta okoliczność również jest bezsporna. Udzielenie odpowiedzi na wniosek stanowi załatwienie sprawy, tym samym zasady jest wniosek skarżącego o umorzenie postepowania jako bezprzedmiotowego. Dlatego działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) – w skrócie: p.p.s.a. sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, czemu dał wyraz w pkt 1 sentencji wyroku. Stosownie do art. 149 p.p.s.a. orzekając o bezczynności sąd rozstrzyga również o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa czy też nie. Użycie w zdaniu drugim art. 149 § 1 p.p.s.a. wyrazu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Z analizy tego przepisu wynika, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do dokonania określonej czynności. Bezczynność organu w niniejszej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym sąd orzekł w pkt 2 sentencji. Skarżący bowiem nie zwracał się o udostępnienie skomplikowanych informacji dokumentów związanych z toczącymi się przed organem postępowaniami. Tymczasem organ poinformował skarżącego po bez mała pięciu miesiącach, że żądanych dokumentów nie posiada bądź niektóre z ich jeszcze nie istnieją. Rażącym naruszeniem prawa do informacji jest uzyskanie odpowiedzi po tak długim terminie. Konsekwencją orzeczenia zawartego w punkcie 2 wyroku jest wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 3 p.p.s.a. w wysokości 500 zł. Przy ustalaniu wysokości grzywny sąd uwzględnił fakt, że organ pomimo uchybienia terminu, ostatecznie udzielił skarżącemu żądanej odpowiedzi, a zatem orzeczona grzywna jest adekwatna do stopnia naruszenia przez organ przepisów postępowania. Zasadny jest wniosek o zwrot kosztów postępowania, jako że zostały one wywołane bezczynnością organu, dlatego na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. sąd zasądził koszty, na które składa się uiszczony wpis sądowy i udokumentowane koszty przejazdu do sądu. A. P.