II SAB/Łd 17/13

Dnia 6 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant Specjalista Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2013 roku sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie wniosku o umorzenie postępowania w sprawie wybudowania budynku mieszkalnego postanowił: odrzucić skargę. LS Pismem z dnia [...] P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie wniosku o umorzenie postępowania dotyczącego legalności budowy budynku mieszkalnego. Jak wynika z akt sprawy na skutek pisma S. M. z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wszczął postępowanie w sprawie legalności budowy budynku mieszkalnego i gospodarczego położonego w B. na działce nr 456 przy ul. A. Pismem z dnia [...] P. S. wniósł do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o umorzenie wszczętego postępowania. W uzupełnieniu wniosku o umorzenie postępowania w sprawie, P. S. przy piśmie z dnia [...] przesłał ŁWINB w Ł. plik dokumentów mających świadczyć o legalności budowy przedmiotowej nieruchomości. Wniosek o umorzenie postępowania wraz z pismem uzupełniającym, na podstawie art. 65 k.p.a. został przekazany według właściwości Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B., który pismem z dnia [...] wyjaśnił stronie, że brak jest podstaw do umorzenia postępowania. Wskazał, że zgodnie z art. 105 k.p.a. postępowanie może zostać umorzone, jeśli stało się bezprzedmiotowe, przy czym bezprzedmiotowość oznacza brak któregokolwiek z elementów materialnego stosunku prawnego, który uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Zdaniem organu, przedmiotowe postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe, więc wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Wspomnianym na wstępie pismem z dnia [...] P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynności [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie legalności budowy budynku mieszkalnego. W treści skargi przytoczył okoliczności dotyczące przebiegu dotychczasowego postępowania oraz wyjaśnił, że już w trakcie rozpoczęcia robót budowlanych w latach 80-tych sąsiedzi składali różne skargi do różnych organów. Postępowanie w przedmiocie legalności budowy tego budynku było już prowadzone przez organy nadzoru budowlanego i zakończyło się wyrokiem Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...], sygn. akt [...] oddalającym skargę. Skarżący zauważył, że jego wniosek o umorzenie postępowania, wbrew regulacji art. 104 k.p.a., został załatwiony pismem, które pozbawia go prawa do wniesienia odwołania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 stycznia 2013 r. zobowiązano skarżącego do sprecyzowania skargi, w szczególności do wskazania, czy jego pismo jest skargą na bezczynność, a jeśli tak to jakiego organu i w jakim przedmiocie, a nadto do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a. W odpowiedzi na to wezwanie, P. S. pismem z dnia [...] sprecyzował, iż pismo z dnia [...] obejmuje skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie umorzenia postępowania zainicjowanego wnioskiem z dnia [...], uzupełnionym pismem z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że udzielił odpowiedzi na wniosek strony pismem. W piśmie z dnia [...] skierowanym do sądu, skarżący podtrzymał swoją skargę, ponownie wskazując, że dotyczy ona bezczynności organu nadzoru budowlanego stopnia powiatowego na niezałatwienie wniosku o umorzenie postępowania z dnia [...]. Na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że w imieniu swojego mocodawcy występowała na piśmie ze skargą na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, ale nie jest w stanie tego wykazać stosownym dokumentem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego; dalej: k.p.a.). Zgodnie z kolei z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (58 § 3 p.p.s.a.). Po lekturze złożonych przez skarżącego pism i dokumentów zgromadzonych przez organ, Sąd doszedł do wniosku, iż skarżący nie wykazał, iż przed wystąpieniem ze skargą do sądu administracyjnego złożył zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Wśród zgromadzonych w sprawie dokumentów nie ma zażalenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wniosku skarżącego z dnia [...] (uzupełnionego pismem z dnia [...]), które skarżący winien był skierować za pośrednictwem organu I instancji do organu wyższego stopnia tj. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.. Żadne z pism złożonych przez skarżącego nie jest dokumentem, wymaganym przez przepis art. 37 § 1 k.p.a. Mając powyższe na względzie wskazać należy, że niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje, iż skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6, o czym Sąd orzekł jak w postanowieniu. a.bł.