II SAB/Łd 170/17

Dnia 27 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. N. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w przedmiocie oceny stanu technicznego budynku postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącemu G. N. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego, zaksięgowaną w dniu 14 sierpnia 2017 roku pod poz. [...]. A.B. W dniu 19 czerwca 2017r. (data nadania pocztą) G. N. zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R., w przedmiocie oceny stanu technicznego budynku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 sierpnia 2017r. skarżący został wezwany usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wyczerpania trybu wynikającego z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017r., poz. 1257) – w skrócie: "K.p.a.", a ponadto do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosowne wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 10 sierpnia 2017r. W ustawowym terminie, który upłynął w dniu 17 sierpnia 2017r., został uiszczony jedynie wpis sądowy, natomiast pozostałe braki skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Z kolei w myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. Powołany przepis stanowi, iż stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1). Wnosząc skargę na bezczynność organu administracji, do skarżącego należy wykazanie, że skorzystał z ww. trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Natomiast skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w wyżej powołanym art. 52 P.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został zobowiązany do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 § 1 K.p.a. w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżący nie wykonał nałożonego na niego obowiązku, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Skoro zatem wezwanie do usunięcia braków skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2017r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był dzień 17 sierpnia 2017r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie. Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. A. B.