II SAB/Łd 177/17

Dnia 10 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, , Protokolant Referent stażysta Aleksandra Banasiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2017 roku sprawy ze skargi D. R. na bezczynność Wójta Gminy L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. LS D. R. zaskarżył w dniu 1 sierpnia 2017r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi bezczynność Wójta Gminy L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu 12 stycznia 2017r. udał się do Urzędu Gminy w L. do R. B. - kierownika Referatu w Urzędzie Gminy w L. - w celu uzyskania wglądu do protokołu z zebrania sołeckiego Sołectwa L., dotyczącego uchwalenia celu, na który sołectwo L. przeznacza fundusz sołecki. Wcześniej skarżący ustalił, że dokument ten znajduje się w posiadaniu pracownicy referatu, którego kierownikiem jest właśnie R. B. Dalej skarżący wyjaśnił, że gdy wszedł do pokoju kierownika B. za nim wszedł do pokoju Wójt zakazując R. B. rozmawiania ze skarżącym, a jemu nakazując opuszczenie pokoju i grożąc wezwaniem Policji. Skarżący oświadczył R. B. cel swojej wizyty tzn. uzyskanie informacji publicznej poprzez wgląd do protokołu z zebrania sołeckiego, na co kierownik B. odrzekł: "słyszał Pan co powiedział pan Wójt". W związku z tym skarżący opuścił pokój, nie uzyskując wglądu do dokumentu. W świetle powyższego skarżący stwierdził, że na złożony ustnie wniosek o dostęp do informacji publicznej poprzez wgląd do dokumentu nie otrzymał odpowiedzi i w związku z tym złożył skargę na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Na tej podstawie skarżący wyniósł o nakazanie Wójtowi Gminy L. T. B. udostępnienia skarżącemu protokołu z zebrania sołeckiego sołectwa L., odbytego w dniu 2 września 2016r., a także o stwierdzenie, że bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." – skarżący wniósł o zasądzenie od Wójta gminy na jego rzecz kwoty równej jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim tj. 2016r. za wydanie bezprawnego polecenia podwładnemu, które doprowadziło do nieudzielania informacji publicznej przez osobę do tego wyznaczoną. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy L. wyjaśnił, że otrzymał przedmiotową skargę w dniu 1 sierpnia 2017r., a zawarty w niej wniosek o udostępnienie w trybie dostępu do informacji publicznej protokołu z zebrania wiejskiego sołectwa L. przeprowadzonego w dniu 2 września 2016r., został uwzględniony pozytywnie poprzez przesłanie na adres wskazany przez skarżącego kserokopii ww. protokołu listem poleconym w dniu 10 sierpnia 2017r. Organ wskazał, iż okoliczności ustnego złożenia wniosku przez stronę w terminie 12 stycznia 2017r. - wskazane w uzasadnieniu przedmiotowej skargi - nie znajdują potwierdzenia w rzeczywistym stanie faktycznym. Z uwagi na powyższe organ stwierdził, że przedmiotowa skarga winna zostać oddalona, jako bezprzedmiotowa, wobec faktu udzielenia skarżącemu informacji publicznej, niezwłocznie po wpłynięciu stosownego wniosku, zgodnie z terminami wynikającymi z ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz.U. z 2016r., poz. 1764 ze zm.), powoływanej dalej jako u.d.i.p. W tym aspekcie niezasadne pozostają również wnioski o stwierdzenie, iż bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa i wymierzenie Wójtowi Gminy L. grzywny w oparciu o treść art. 149 p.p.s.a. Wraz z pismem przygotowawczym z dnia 9 października 2017r. skarżący złożył kopie dokumentów w postaci kserokopii postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. (sygn.akt [...]), kserokopii postanowienia Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ł. (Ds 52/2017) o odmowie wszczęcia dochodzenia oraz kserokopie notatki urzędowej, sporządzonej w toku postępowania [...] na okoliczność, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony ustnie w dniu 12 stycznia 2017r. Na rozprawie w dniu 10 października 2017r. skarżący, popierając skargę, wskazał, iż żądał przedstawienia protokołu z zebrania sołeckiego do wglądu, nie zaś jego odpisu. Wniósł zatem o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem. Pełnomocnicy organu przedłożyli oświadczenie R. B. z dnia 25 września 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2016r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 tej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z kolei z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii formalnych wskazać należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest jednak konieczne uprzednie wzywanie do usunięcia naruszenia prawa. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2011r., sygn.akt I OSK 1991/12 i z dnia 24 maja 2006r., sygn.akt I OSK 601/05 oraz postanowienie z dnia 23 kwietnia 2010r., sygn.akt I OSK 646/10 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://oreczenia.nsa.gov.pl) Wobec powyższego skarga jest dopuszczalna i podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Tytułem wstępu wskazać należy, że z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji mamy do czynienia w sytuacji, gdy organ milczy wobec wniosku o udzielenie takiej informacji. Nakazanie organowi określonego działania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji, będąc do tego właściwym, nie załatwił toczącej się przed nim sprawy, natomiast celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest doprowadzenie do podjęcia przez organ określonego w przepisach działania. Przedmiotem niniejszego postępowania jest bezczynność Wójta Gminy L. w zakresie udostępniania informacji publicznej. Sporna w kontrolowanej sprawie pozostaje wszakże nie kwestia charakteru żądanej informacji czy też podmiotu obowiązanego do jest udostępnienia, bowiem żadna z powyższych kwestii, w świetle regulacji art. 4 ust. 1 pkt 4 i 6 ust. 1 pkt 3 i 5 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, lecz skuteczność złożonego przez skarżącego wniosku o jej udostępnienie. Jak bowiem podnosi skarżący, a czemu organ zaprzecza, wniosek ów złożony został przezeń w formie ustnej w dniu 12 stycznia 2017r. i dotyczył uzyskania wglądu do protokołu z zebrania sołeckiego Sołectwa L.. Wskazać zatem należy, że zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 u.d.i.p. wniosek o udostępnienie informacji publicznej, która może być udostępniona niezwłocznie, nie wymaga formy pisemnej. Zapewnienie wglądu do protokołu (o ile jest on w posiadaniu organu) niewątpliwie do tej kategorii informacji należy. Zgodzić się zatem trzeba ze skarżącym, że dla skutecznego ubiegania się o udostępnienie informacji w tej formie, nie było wymagane składanie pisemnego wniosku. Problem polega wszakże nie na tym, czy charakter żądanej informacji wymagał pisemnego wniosku o jej udostępnienie, lecz na tym, czy wniosek ów i ewentualnie o jakiej treści został przez skarżącego złożony w dniu 12 stycznia 2017r. Problem ten jest zaś nie tyle problemem prawnym, ile faktycznym i wiąże się z obowiązkiem dowodzenia faktów, z których strona wywodzi określone skutki prawne. Organ zaprzecza bowiem, by we wskazanym dniu D. R. formułował jakiekolwiek wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Przedłożone przez skarżącego kopie dokumentów (postanowień Sądu i Prokuratora w Ł. oraz kopia notatki urzędowej) okoliczności tej natomiast nie dowodzą. Wskazać przeto należy, że stosownie do treści art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Po myśli art. 106 § 3 p.p.s.a. natomiast, sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Z powyższego wynika zatem, że sąd administracyjny rozstrzyga sprawę na podstawie akt sprawy, a więc dokumentów zgromadzonych przez organ administracji, potwierdzających czynności podejmowane przez organ i strony postępowania oraz stwierdzających wydanie określonych aktów administracyjnych. Jeżeli zaś akta administracyjne nie zawierają dokumentów, na które powołuje się strona, wówczas sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające z tych dokumentów, jeżeli uzna to za konieczne. Postępowanie przed sądem administracyjnym oparte jest zatem na zasadzie oficjalności i pisemności. Jeżeli więc strona powołuje się na jakąś okoliczność, to musi potwierdzić ją dokumentem (prywatnym czy urzędowym). Jeżeli zaś takiego dokumentu nie posiada, sąd nie może uznać danej okoliczności za udowodnioną. W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżący nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, że w dniu 12 stycznia 2017r. stawił się w organie administracji i złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej o wskazanej w skardze treści. Żadna z kserokopii dokumentów, załączonych do pisma z dnia 9 października 2017r. okoliczności tej nie potwierdza. Żądana informacja została natomiast przez organ udzielona w ustawowym terminie, po wpłynięciu skargi. Stanowisko wyrażone przez skarżącego na rozprawie w dniu 10 października 2017r., że przedmiotem jego żądania było zapewnienie wglądu do protokołu, pozostaje oderwane od petitum skargi, które zobowiązanie Wójta określa jako "udostępnienie (...) protokołu z zebrania sołeckiego (...)" bez wskazania jego formy. Organ nie pozostawał przeto w bezczynności ani w dacie wniesienia skargi ani w dacie wyrokowania, co czyni skargę bezzasadną, obligując do jej oddalenia na podstawie art. 151 p.p.s.a. A.B.