II SAB/Łd 182/25

Dnia 29 stycznia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek - Krzywicka, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Porczyński (spr.), Sędzia WSA Michał Zbrojewski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia 2026 roku sprawy ze skargi A.B. na bezczynność Rektora Akademii [...] w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Rektora Akademii [...] w P. do rozpatrzenia wniosku A. B. z dnia 11 lipca 2025 r. w pełnym zakresie punktu 1 wniosku, w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. stwierdza, że bezczynność Rektora Akademii [...] w P. miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Rektora Akademii [...] w P. na rzecz skarżącego A. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł. W dniu 3 listopada 2025 r. A.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Rektora Akademii [...] w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarzucając naruszenie 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych; art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 10 ust. 1, ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: u.d.i.p., poprzez niepełne udostępnienie żądanych informacji objętych wnioskiem skarżących z dnia 11 lipca 2025 r., skarżący wnosił o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że w dniu 11 lipca 2025 r. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści: 1) uprzejmie proszę o udostępnienie w formie elektronicznej listy wszystkich osób, z którymi nawiązano stosunek pracy w miejscu pracy Akademia [...] w P. od dnia 1 października 2024 r. do dnia 11 lipca 2025 r. ze wskazaniem: danych personalnych tych osób (imię i nazwisko); stopnia naukowego; czy dana osoba została zatrudniona jako nauczyciel akademicki czy jako pracownik niebędący nauczycielem akademickim; w jakiej grupie pracowników uczelni zostały zatrudnione osoby jako nauczyciele akademiccy (dydaktycznych, badawczych, badawczo-dydaktycznych); stanowiska, na które zostały zatrudnione osoby jako nauczyciele akademiccy (profesora, profesora uczelni, adiunkta, asystenta); stanowiska, na które zostały zatrudnione osoby jako pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi; czasu, na który została zawarta umowa z osobami zatrudnionymi jako nauczyciele akademiccy oraz jako pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi; kart indywidualnych obciążeń dydaktycznych wraz z aneksami dotyczącymi osób zatrudnionych jako nauczyciele akademiccy na rok akademicki 2024/2025, 2) uprzejmie proszę o udostępnienie w formie elektronicznej planu rzeczowo-finansowego Akademii [...] w P. na 2023 r., 3) uprzejmie proszę o udostępnienie w formie elektronicznej planu rzeczowo-finansowego Akademii [...] w P. na 2024 r., 4) uprzejmie proszę o udostępnienie w formie elektronicznej sprawozdania z wykonania planu rzeczowo-finansowego Akademii [...] w P. za 2023 rok, 5) uprzejmie proszę o udostępnienie w formie elektronicznej sprawozdania z wykonania planu rzeczowo-finansowego Akademii [...] w P. za 2024 r., 6) uprzejmie proszę o udostępnienie w formie elektronicznej sprawozdania finansowego Akademii [...] w P. za 2023 r., 7) uprzejmie proszę o udostępnienie w formie elektronicznej sprawozdania finansowego Akademii [...] w P. za 2024 r., 8) uprzejmie proszę o udostępnienie w formie elektronicznej sprawozdania z badania biegłego rewidenta dotyczącego sprawozdania finansowego Akademii [...] w P. za 2023 r., 9) uprzejmie proszę o udostępnienie w formie elektronicznej sprawozdania z badania biegłego rewidenta dotyczącego sprawozdania finansowego Akademii [...] w P. za 2024 r., 10) uprzejmie proszę o udostępnienie w formie elektronicznej informacji z jakich czynników wynika strata netto wskazana w dokumencie zatytułowanym "Plan rzeczowo-finansowy na rok 2025" Akademii [...] w P., 11) uprzejmie proszę o udostępnienie w formie elektronicznej informacji jakie jest dodatkowe zajęcie zarobkowe wykonywane przez Rektora Akademii [...] w P., wskazane w uchwale nr [...] Rady Uczelni Akademii [...] w P. z dnia 17 października 2024 r. w sprawie wyrażenia zgody przez Radę Uczelni na wykonywanie dodatkowego zajęcia zarobkowego przez Rektora Akademii [...] w kadencji 2024-2028. Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wskazał adres poczty elektronicznej. W dniu 21 lipca 2025 r. skarżący został poinformowany, że wniosek zostanie rozpatrzony do dnia 12 września 2025 r. Następnie w ww. dacie skarżącemu udzielono żądanej informacji publicznej w niepełnym zakresie, gdyż nie udostępniono objętych pkt 1 wniosku strony z dnia 11 lipca 2025 r. kart indywidualnych obciążeń dydaktycznych wraz z aneksami dotyczącymi osób zatrudnionych jako nauczyciele akademiccy na rok akademicki 2024/2025. Wystosowane przez skarżącego do organu w dniu 26 września 2025 r. wezwanie do udzielenia żądanej informacji w pełnym zakresie pozostało bez odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Rektor Akademii [...] w P. wniósł o oddalenie skargi argumentując, że postępowanie skarżącego, wielość składanych wniosków, nie realizuje interesu publicznego, a jedynie interes osobisty skarżącego, ukierunkowany względami politycznymi, mający na celu paraliż pracy Akademii [...]. Stanowi nadużycie prawa podmiotowego i nie zasługuje na ochronę prawną. Pomimo, że formalnie skarżący posiada legitymację do wystąpienia z wnioskami o dostęp do informacji publicznej i uprawnienie do uzyskania stosownych dokumentów to jego intencje powodują że organ nie jest zobowiązany do uczynienia zadość jego wnioskowi. W piśmie z 5 stycznia 2026 r. skarżący odnosząc się do wyrażonego w odpowiedzi na skargę stanowiska organu wskazywał, że jest ono nakierunkowane próbę uniknięcia obowiązku udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga A. B. została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., który stanowi, iż sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z kolei w myśl art. 149 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, co już wyżej wskazano przedmiotem skargi A.B. uczynił bezczynność Rektora Akademii [...] w P. polegającą na nieudzieleniu w pełnym zakresie żądanej informacji publicznej, objętej pkt 1 wniosku skarżącego z dnia 11 lipca 2025 r., dotyczącej udostępnienia kart indywidualnych obciążeń dydaktycznych wraz z aneksami dotyczącymi osób zatrudnionych jako nauczyciele akademiccy na rok akademicki 2024/2025. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że zarówno objęcie ww. informacji pkt 1 wniosku skarżącego z dnia 11 lipca 2025 r., jak i jej nieudzielenie skarżącemu do dnia wniesienia przedmiotowej skargi nie są kwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd w pierwszej kolejności dokonał oceny jej dopuszczalności pod kątem zachowania warunków formalnych do jej wniesienia. Jak wynika z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 59 § 2 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest jednak konieczne uprzednie wzywanie do usunięcia naruszenia prawa ani ponaglenie (por. wyroki NSA z 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1991/12; z 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05; postanowienie NSA z 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 646/1; wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 września 2014 r., II SAB/Łd 103/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym należało uznać, że skarga jest dopuszczalna i podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Problematyka dostępu do informacji publicznej została unormowana w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu wymienia zaś przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Bliższa analiza powołanego przepisu wskazuje, że wnioskiem może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania (por. wyrok NSA z 7 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2445/11; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: 1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8; 2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11; 3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia; 4) udostępniania w centralnym repozytorium. Natomiast według art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Podkreślenia również wymaga, że u.d.i.p. wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek, winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 ustawy) bądź też w drodze decyzji administracyjnej, odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że Rektor Akademii [...] w P. bez wątpienia należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 5 u.d.i.p. Również wskazywana w skardze, nieudostępniona stronie informacja, której udzielenia domagał się skarżący w pkt 1 wniosku z dnia 11 lipca 2025 r., stanowi w ocenie Sądu informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b u.d.i.p., gdyż dotyczy organizacji i trybu działania organu jednostki realizującej zadania publiczne w zakresie oświaty i nauki, dysponującej funduszami publicznymi. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż przedstawienie skarżącemu niepełnej informacji publicznej, co jak wyżej wykazano miało miejsce w rozpoznawanej sprawie stanowi naruszenie art. 13 u.d.i.p. i jako takie stanowi kwalifikowaną formę bezczynności Rektora Akademii [...] jako podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. Przy czym w ocenie Sądu bezczynność ta nie nosi jednak znamion rażącego naruszenia prawa. Odnosząc się do argumentacji organu prezentowanej w udzielonej odpowiedzi na skargę, dotyczącej zarzutu nadużywania przez skarżącego prawa do informacji publicznej wskazać należy, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie wprowadza przesłanki nadużycia prawa jako podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej. Zastosowanie koncepcji nadużycia prawa do informacji publicznej wymaga jednoznacznego ustalenia, w oparciu o obiektywnie dostrzegalne i weryfikowalne okoliczności sprawy, że wnioskodawca dąży do osiągnięcia celu sprzecznego z intencjami prawodawcy, tj. np. do uzyskania informacji związanych z jego konkretnym, indywidualnym interesem prawnym. Tylko w takim przypadku można mówić, że wniosek nie dotyczy informacji o sprawach publicznych, a zatem nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Tak więc, aby odmówić dostępu do informacji konieczne jest zaistnienie szczególnych, weryfikowalnych i niewątpliwych względów o ważności porównywalnej z wagą konstytucyjnego prawa obywatela do korzystania z zasady jawności życia publicznego. Tego rodzaju okoliczności w rozpoznawanej sprawie w ocenie Sądu nie wystąpiły. Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z powołanym wcześniej art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udzielenie informacji publicznej, a co za tym idzie również z powołaniem się na "nadużycie prawa" podmiotu wnioskującego, wymaga formy decyzji administracyjnej. Natomiast podnoszona w odpowiedzi na skargę argumentacja, co do powiązań politycznych skarżącego, jako pozaustawowa pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1, pkt 3 i § 1a p.p.s.a., zobowiązał organ do załatwienia żądania skarżącego w pełnym zakresie określonym w pkt 1 wniosku z dnia 11 lipca 2025 r. , w terminie 14 dni od dnia zwrotu organowi akt wraz z prawomocnym orzeczeniem, stwierdzając jednocześnie, że organ dopuścił się bezczynności, która to bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa (pkt 1 i pkt 2 wyroku). W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.(pkt 3 wyroku). dc