II SAB/Łd 19/04
WyrokWSA w Łodzi2005-01-24
Skład orzekający: Anna Stępień, Sławomir Wojciechowski, Ewa Cisowska-Sakrajda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu jest zasadna, gdy organ wydał postanowienie rozpoznające zażalenie, nawet jeśli skarżący kwestionują jego skuteczne doręczenie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu nie jest zasadna, jeśli organ wydał postanowienie rozpoznające zażalenie. Kwestionowanie skuteczności doręczenia takiego postanowienia stanowi odrębne zagadnienie, które nie może być podstawą do uwzględnienia skargi na bezczynność. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 PPSA.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w związku z nierozpatrzeniem zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. o nałożeniu grzywny. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wskazał, że zażalenie zostało rozpatrzone i wydano postanowienie, a skarżący otrzymali je wraz z innym postanowieniem. Skarżący podtrzymali swoje stanowisko, domagając się dowodu doręczenia rozstrzygnięcia organu odwoławczego.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 PPSA.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 24 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant sekretarz sądowy Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2005 roku sprawy ze skargi M. O. i T.O. na bezczynność [..] Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nierozpoznania zażalenia na postanowienie organu I instancji oddala skargę. -
IISAB/Łd 19/04
Uzasadnienie
W dniu 20 lipca 2004r. M. i T. O. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w związku z nie rozpatrzeniem zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [..] nr [..] w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, załączając do niej dowód wyczerpania trybu zażaleniowego z art. 37 § 2 kpa w postaci postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W odpowiedzi na skargę organ wnioskował o jej oddalenie.
W uzasadnieniu podniósł, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał M. i T. O. przedłożenie w terminie do 30 kwietnia 2003r.:
1/ postanowieniem z dnia [..] nr [..] - 3 egzemplarzy inwentaryzacji budowlanej i orzeczenia technicznego dotyczącego samowolnie dobudowanego budynku gospodarczego oraz
2/ postanowieniem z dnia [..] - 3 egzemplarzy inwentaryzacji budowlanej i orzeczenia technicznego dotyczącego budynku mieszkalnego.
Ponieważ zobowiązani nie przedłożyli w/w dokumentacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w dniu [..] przesłał im upomnienia, a następnie na podstawie wystawionych w dniu 9 lipca 2003r. tytułów wykonawczych wszczął postępowanie egzekucyjne i tego samego dnia postanowieniami nr [..] oraz nr [..] nałożył na M. i T. O. grzywnę w celu przymuszenia po 5000 zł w każdej ze spraw.
T. O. w dniu 17 lipca 2003r. złożył zażalenia na powyższe postanowienia o nałożeniu grzywny.
Organ odwoławczy po rozpatrzeniu zażaleń wydał w dniu [..] postanowienia - nr [..] dotyczące budynku gospodarczego oraz nr [..] dotyczące budynku mieszkalnego, które T. O. otrzymał za pocztowym pokwitowaniem zwrotnym w dniu 1 września 2003r.
Postanowienie nr [..] zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, sygn. akt [..].
[..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwraca ponadto uwagę, iż skarżący, niezadowoleni z rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego, składali liczne pisma i skargi zarówno do organu odwoławczego, jak i do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który w piśmie z dnia 7 kwietnia 2004r. stwierdził, iż został wprowadzony przez skarżącego w błąd, a skarga na bezczynność [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. jest bezzasadna.
M. i T. O. w dodatkowo złożonym do Sądu piśmie z dnia 6 grudnia 2004r. podtrzymali swoje stanowisko, domagając się przedstawienia dowodu doręczenia pocztowego rozstrzygnięcia organu odwoławczego na złożone przez nich zażalenie na postanowienie organu I instancji i zarzucając, iż nie otrzymali postanowienia rozpoznającego wniesione zażalenie.
Podobne stanowisko skarżący zaprezentowali na rozprawie w dniu 24 stycznia 2005r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ), zwanej dalej w skrócie p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zgodnie natomiast z unormowaniem zawartym w § 2 wskazanego wyżej artykułu – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach, między innymi, skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 ( pkt 8 ), tj. postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie ( pkt 3 ).
W myśl art. 149 p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.
Stanowisko takie, które Sąd rozpoznający przedmiotową skargę w pełni podziela, wynika między innymi z opracowania: T.Woś - "Postępowanie sądowoadministracyjne", Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1999, wyd. II zmienione, str. 63 . Zostało ono wprawdzie zaprezentowane na tle art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm. ), która utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003r., jednakże nadal jest ono aktualne z uwagi na analogiczne rozwiązanie przyjęte w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004r., tj. w ustawie p.s.a.
Tak więc, wbrew stanowisku skarżących, w niniejszej sprawie nie można organowi – [..] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. - postawić skutecznie zarzutu bezczynności.
Celem skargi na bezczynność jest bowiem wymuszenie na organie administracji publicznej zachowań, do których nawiązuje art. 149 p.s.a., którego treść przytoczono wyżej.
Natomiast o skuteczności skargi na bezczynność nie może przesądzać zarzut, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, że wydane przez organ postanowienie organu odwoławczego nie zostało skarżącym doręczone.
Akta administracyjne wskazują bowiem na to, iż organ odwoławczy rozpoznał zażalenie złożone przez skarżących na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [..] W wyniku tego rozpatrzenia organ wydał postanowienie z dnia [..] nr [..] znak: [..].
Z akt wynika ponadto, na co wskazuje dowód zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki, iż skarżący otrzymali to postanowienie wraz z postanowieniem nr [..] w dniu 1 września 2003r., a odbiór przesyłki pokwitowała osobiście M. O.
Innym natomiast zagadnieniem, które wykracza poza przedmiot niniejszej sprawy, jest kwestia skuteczności doręczenia obydwu postanowień w jednej przesyłce, co skarżący kwestionują, zarzucając, iż w tym dniu otrzymali jedynie postanowienie organu odwoławczego nr [..]
Zarzut ten nie może być jednakże skuteczną podstawą do składanie skargi na bezczynność organu, skoro postanowienie rozpoznające zażalenie zostało przez organ odwoławczy wydane.
Wobec powyższego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło