II SAB/Łd 19/15

Dnia 25 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w przedmiocie wniosku o przeprowadzenie kontroli legalności inwestycji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu Z. W. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 9 lutego 2015 roku, pod pozycją [...]. a.bł. Pismem z dnia 29 grudnia 2014 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. w sprawie legalności inwestycji rozpoczętej na działkach 999/1, 999/8, 999/9, 999/12, 999/13, 999/11 obr. [...] przy ul. A w S., gm. R.. W treści skargi wyjaśnił, że do dnia jej wniesienia jego wniosek z dnia 11 sierpnia 2014 r. w sprawie przeprowadzenia czynności kontrolnych na wspomnianej nieruchomości nie został rozpoznany. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 29 stycznia 2015 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 k.p.a. W piśmie z dnia 10 lutego 2015 r. skarżący oświadczył, że przed złożeniem skargi nie występował z zażaleniem na bezczynność do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia: taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazać należy, że wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia organu na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy Z. W. przed wniesieniem skargi do sądu, nie wystąpił – w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. sprawy w terminie. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.bł.