II SAB/Łd 2/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Sędzia WSA Michał Zbrojewski (spr.) Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lutego 2025 r. sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Prezydenta Miasta Pabianic w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego A. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi zaksięgowaną w dniu 21 stycznia 2025 r. pod pozycją [...]. dc Pismem z 18 grudnia 2024 r. A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Pabianic w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wobec udostępnienia informacji publicznej pismem z 24 lutego 2025 r. skarżący cofnął skargę z 18 grudnia 2024 r. wnosząc o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W piśmie z 24 lutego 2025 r. skarżący cofnął skargę wniesioną 18 grudnia 2024 r. wobec udostępnienia informacji publicznej. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie skargi nie spowoduje bowiem w tym wypadku obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W zaistniałej sytuacji należało uznać, że skarga została skutecznie cofnięta. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne o czym orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Odnosząc się zaś do wniosku organu o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych, wskazać należy, że zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie ulega jednocześnie wątpliwości, że przepisy p.p.s.a. nie kreują podstaw do przyznania w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a zatem sądem administracyjnym pierwszej instancji, zwrotu kosztów postępowania od skarżącego na rzecz organu, którego działanie bądź bezczynność stanowi przedmiot skargi. a.bł.