II SAB/Łd 202/25

PostanowienieWSA w Łodzi2026-04-23

Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Porczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez stronę, a nie przez adwokata lub radcę prawnego, jest niedopuszczalna z powodu naruszenia przymusu adwokacko-radcowskiego?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez stronę, bez udziału adwokata lub radcy prawnego, jest niedopuszczalna z powodu naruszenia wymogu tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, określonego w art. 175 § 1 PPSA. Dodatkowo, skarga kasacyjna wniesiona przed doręczeniem odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem jest przedwczesna i jako taka również niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący M.G. złożył skargę na bezczynność Marszałka Województwa Łódzkiego w sprawie odszkodowania za przejęte działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił tę skargę wyrokiem z 25 lutego 2026 r. Skarżący, po otrzymaniu odpisu wyroku z uzasadnieniem, złożył pismo zatytułowane "Zażalenie", które sąd potraktował jako skargę kasacyjną. Skarżący nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 23 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 25 lutego 2026 roku, sygn. akt II SAB/Łd 202/25 w sprawie ze skargi M.G. na bezczynność Marszałka Województwa Łódzkiego w przedmiocie wykonania poprawnej mapy na rzecz obliczenia i wypłacenia należnego odszkodowania za przejęcie działek postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z 25 lutego 2026 r., sygn. akt II SAB/Łd 202/25, wydanym w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M.G. na bezczynność Marszałka Województwa Łódzkiego w przedmiocie wykonania poprawnej mapy na rzecz obliczenia i wypłacenia należnego odszkodowania za przejęcie działek. Odpis sentencji ww. wyroku został doręczony skarżącemu 2 marca 2026 r. Pismem z 6 marca 2026 r. skarżący wniósł o doręczenie mu wyroku z 25 lutego 2026 r. wraz z uzasadnieniem, a następnie 20 marca 2026 r. skarżący złożył pismo procesowe zaadresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zatytułowane "Zażalenie", wnosząc o uchylenie wydanego wyroku. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 23 marca 2026 r. wezwano skarżącego do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy jego pismo z 20 marca 2026 r. zatytułowane "Zażalenie" stanowi skargę kasacyjną od wyroku z 25 lutego 2026 r., czy jest pismem procesowym złożonym do niniejszej sprawy, zawierającym wniosek o przyznanie prawa pomocy, pod rygorem uznania, że jest to pismo procesowe, zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie przesłano skarżącemu formularz PPF. Odpis wyroku z 25 lutego 2026 r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie i trybie do wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu 2 kwietnia 2026 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z 13 kwietnia 2026 r. skarżący oświadczył, że podtrzymuje swoją prośbę o uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny wydanego wyroku na rzecz zajęcia poprawnego stanowiska w przedmiotowej sprawie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 14 kwietnia 2026 r. potraktowano pismo skarżącego z 20 marca 2026 r. zatytułowane "Zażalenie" jako skargę kasacyjną od wyroku z 25 lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Nie ulega wątpliwości, że wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna nie spełnia wymogu tzw. "przymusu adwokacko-radcowskiego" określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a., bowiem nie została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Oznacza to, że sporządzona osobiście przez skarżącego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Na marginesie wskazać również wypada, że ww. skarga kasacyjna została sporządzona nie tylko z uchybieniem przymusu adwokacko-radcowskiego, ale także jest ona przedwczesna. Zgodnie bowiem z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z powyższego przepisu wynika, że termin do złożenia skargi kasacyjnej nie może się rozpocząć jeżeli doręczenie, o jakim mowa, nie nastąpi. Doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem jest niezbędnym warunkiem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. Innymi słowy w sytuacji niedokonania przez sąd I instancji doręczenia legitymowanemu podmiotowi odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, termin na wniesienie skargi kasacyjnej w ogóle nie rozpoczął biegu, a więc skargę kasacyjną złożoną w takiej sytuacji jako złożoną przedwcześnie należy traktować jako niedopuszczalną (por. postanowienie NSA z 14 września 2011 r., II GSK 1662/11, dostępne w CBOSA). Nie ulega natomiast wątpliwości, że pismo skarżącego zatytułowane "Zażalenie" potraktowane jako skarga kasacyjna zostało wniesione 20 marca 2026 r., a więc przed doręczeniem skarżącemu odpisu wyroku z 25 lutego 2026 r., sygn. akt II SAB/Łd 202/25 wraz z uzasadnieniem, co nastąpiło dopiero 2 kwietnia 2026 r. W związku z tym również z tego powodu ww. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło