II SAB/Łd 203/21

Dnia 11 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji A z siedzibą w M. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. B.A. Fundacja A z siedzibą w M. pismem z dnia 19 sierpnia 2021 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi - w formie dokumentu elektronicznego - skargę na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga stanowiła załącznik do wniesionego w formie dokumentu elektronicznego, opatrzonego podpisem H. N., pisma z dnia 19 sierpnia 2021 r. i nie została podpisana przez stronę skarżącą kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Na załączniku widniały wyłącznie graficzne odwzorowania pieczęci: Fundacji i prezesa jej zarządu – K. Ś.-Ł. oraz podpisu wskazanego prezesa. Skarga nie została również opłacona. Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2021 r. strona skarżąca została wezwana do wskazania czy: - złożona przez H. N. skarga z dnia 19 sierpnia 2021 r. została wniesiona w imieniu Fundacji, - H. N. jest pracownikiem ww. Fundacji i czy została upoważniona jako pełnomocnik do reprezentowania Fundacji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi lub przed sądami administracyjnymi w tej sprawie, - w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, iż skarga została wniesiona przez Fundację A z siedzibą w M.. Jednocześnie wezwano H. N. za pomocą środków komunikacji elektronicznej do wskazania czy: - skargę z dnia 19 sierpnia 2021 r. wniosła we własnym imieniu czy w imieniu Fundacji, - jest pracownikiem ww. Fundacji i czy została upoważniona do reprezentowania Fundacji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi lub przed sądami administracyjnymi w tej sprawie, - w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, iż skarga została wniesiona przez Fundację A z siedzibą w M.. Ponadto pouczono ww. Fundację i H. N. o treści art. 35 § 2 p.p.s.a. oraz art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a., a także wyjaśniono ww. Fundacji, iż nie wskazała adresu elektronicznego i w sytuacji nie podania tego adresu w następnej korespondencji, zgodnie z art. 46 § 2d p.p.s.a. Sąd przyjmie, iż właściwym jest adres elektroniczny, z którego nadano skargę. Powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone H. N. w dniu 31 grudnia 2021 r. Natomiast stronie skarżącej – ww. Fundacji wezwanie zostało doręczone w dniu 22 grudnia 2021 r. Nie udzielono na nie odpowiedzi. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2022 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez: - podpisanie skargi wniesionej w formie dokumentu elektronicznego, wyjaśniając, że w myśl art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym powinno zostać opatrzone zarówno pismo wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, jak i załączniki wnoszone w tej formie lub - nadesłanie jej wydrukowanego egzemplarza opatrzonego podpisem osoby upoważnionej do reprezentacji strony skarżącej. Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 7 lutego 2022 r., jednak pozostało ono bez odpowiedzi. Wyznaczony w wezwaniu termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął zatem bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Wobec kategorycznego brzmienia art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że wyłączne opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, czyli w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem dokumentu. W przepisie art. 46 p.p.s.a. rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Nadmienić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który Sąd w pełni podziela, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (por. uchwała NSA z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21). W tym miejscu należy jednocześnie dodać, że w rozpatrywanej sprawie stroną skarżącą jest Fundacja A z siedzibą w M., która posiada osobowość prawną. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 2167) Fundacja podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. Fundacja uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego. Wobec powyższego należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 § 1 p.p.s.a.). Z tego względu Sąd wezwał stronę skarżącą do wskazania, czy skarga została złożona wyłącznie przez Fundacja A z siedzibą w M., czy również przez H. N.. Wobec braku odpowiedzi od strony skarżącej, Sąd uznał, że skarga została wniesiona wyłącznie przez Fundacja A z siedzibą w M.. W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, że strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie lub nadesłanie jej wydrukowanego egzemplarza opatrzonego podpisem osoby upoważnionej do reprezentacji skarżącej Fundacji. Jak wynika z dokumentu potwierdzenia odbioru przesyłki, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono stronie skarżącej w dniu 7 lutego 2022 r. Wyznaczony w wezwaniu termin do usunięcia braków formalnych upłynął bezskutecznie. Wobec tego, że brak formalny skargi (brak podpisu złożonego w sposób określony w art. 46 § 2a p.p.s.a.) nie został usunięty w wyznaczonym terminie, Sąd był zobligowany do jej odrzucenia stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odrzucenie zaś skargi wyłącza możliwość merytorycznego zbadania zasadności zarzutów w niej podniesionych. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. B.A.