II SAB/Łd 22/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, po rozpoznaniu w dniu 26 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.W. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie niepowołania komisji do spraw rolnictwa w celu ustalenia strat za nieskoszone zboże p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 8 września 2004 r. H.W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w B. w przedmiocie niepowołania komisji do spraw rolnictwa w celu ustalenia strat związanych z nieskoszonym zbożem jarym na obszarze 1,30 ha.., w związku z działaniami właściciela sąsiedniej nieruchomości. Zdaniem skarżącego straty jakie poniósł związane są z brakiem dojazdu na jego działkę i koniecznością urządzenia zjazdu z drogi powiatowej na teren jego nieruchomości. Skarżący wskazał, że pismo w tej sprawie skierował do organu w dniu 2 września 2003 r. Wójt Gminy B. poinformował H. W., że spory sąsiedzkie, w tym spory o odszkodowania za szkody spowodowane w uprawach, rozstrzygają sądy powszechne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153., poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...) oraz bezczynność organów w wymienionych wyżej przypadkach. Słusznie zauważył organ administracji odpowiadając na pismo skarżącego z dnia 2 września 2003 r., że do szacowania takich strat powołuje się odpowiednich biegłych i pozostaje to w gestii podmiotu, który poniósł straty, a sprawy takie mają charakter cywilnoprawny, a zatem podlegają kognicji sądów powszechnych. Trudno zatem mówić o bezczynności Wójta Gminy B. w sytuacji, gdy zrealizowanie żądania skarżącego pozostaje poza zakresem kompetencji tegoż organu, o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia 30 września 2003 r. Fakt, że poruszona przez skarżącego kwestia urządzenia zjazdu do drogi publicznej może stanowić przedmiot postępowania administracyjnego, nie może przesądzać o tym, że również roszczenia skarżącego wynikające z konfliktu z sąsiadami, a zatem roszczenia o charakterze cywilnoprawnym, nawet jeżeli pośrednio związane są ze sprawami pozostającymi w kompetencji organów administracji architektonicznej - budowlanej, pozostają w zakresie tychże kompetencji. Bezspornym zatem pozostaje, że żądania zawarte w skardze H.W. nie mieszczą się w zakresie, który obejmuje dyspozycja przepisu art. 3 p.s.a. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 i § 3 p.s.a. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Niezależnie od powyższych podstaw odrzucenia skargi należy zauważyć, że, jak wynika z akt sprawy, skarżący nie skorzystał bowiem z przysługującego mu prawa do złożenia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 §1 k.p.a.).