II SAB/Łd 22/14

Dnia 17 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2014 roku sprawy ze skargi W. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie stwierdzenia nieważności podziału nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. LS W. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] w sprawie podziału nieruchomości. Jak wskazał autor skargi organ, do dnia wniesienia skargi, nie rozpoznał jego wniosku, czym naruszył terminy rozpoznawania spraw określone w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267, dalej jako: "K.p.a."). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż wniesienia skargi powinno być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu, czego ten – w sprawie niniejszej – nie uczynił. Organ wyjaśnił, że skarga nie została poprzedzone wezwaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. Na marginesie organ podniósł, iż postanowieniem z dnia [...], nr [...] orzekł o odmowie wszczęcia postępowania nadzorczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej w uzasadnieniu jako "P.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem – w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011r., nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18) – na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z okoliczności sprawy nie wynika aby skarżący przed wniesieniem przedmiotowej skargi wyczerpał środki warunkujące jej dopuszczalność, w szczególności aby wzywał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym skarga na bezczynność wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). LS