II SAB/Łd 23/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie rozbiórki budowli postanawia: odrzucić skargę W dniu 27 kwietnia 2006 r. E. P. wniosła skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.. Jak wynika z akt administracyjnych postępowanie administracyjne toczy się w sprawie rozbiórki samowolnie wykonanego łącznika pomiędzy budynkami usytuowanymi na nieruchomości przy ul. A 17 w K.. Wyrokiem z dnia 7 stycznia 2005 r. sygn. akt II SA/Łd 643/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E. P. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylającą do ponownego rozpoznania decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P.. W skardze strona wskazała, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nie wydał decyzji w sprawie, mimo że był do tego zobowiązany niezwłocznie po wydaniu ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 stycznia 2005 r. Do skargi strona załączyła m.in. monity kierowane do organu ł instancji oraz zażalenie z [...] na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P.. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie wskazując, że postanowieniem z dnia [...] nr [...], w oparciu o art. 37 § 2 k.p.a., uwzględnił zażalenie na bezczynność organu l instancji i wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. dodatkowy termin na załatwienie sprawy. Zarządzeniem z dnia 30 maja 2006 r. skarżąca została wezwana do złożenia dowodów na wyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a. W wykonaniu tego zarządzenia skarżąca oświadczyła, że nie została wcześniej pouczona o możliwości złożenia skargi do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skargę taką złożyła w dniu 7 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) — powoływanej dalej jako p.p.s.a. - - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przed rozpoznaniem skargi sąd ustala zatem w pierwszej kolejności, czy skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia. W niniejszej sprawie E. P. złożyła skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.. Przysługujące stronie środki zaskarżenia określa zatem art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wprawdzie zażalenie do organu wyższego stopnia — Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego — ale zrobiła to dopiero po wniesieniu skargi do sądu. Skoro zatem, przed wniesieniem skargi do sądu, skarżąca nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, tryb z art. 37 § 1 k.p.a. nie został wyczerpany. Strona nie dopełniła tym samym, wskazanego w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.