II SAB/Łd 25/19

Dnia 24 września 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. S. na bezczynność Dyrektora A w T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. a.bł. F. S., pismem z dnia 14 marca 2019 r., złożonym za pośrednictwem Dyrektora A w T., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 27 lutego 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 kwietnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu dnia 10 maja 2019 r. (k. 10 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 17 maja 2019 r. W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Nadto zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 czerwca 2019 r. wezwano skarżącego, w terminie 7 dni, do wskazania prawidłowego numeru PESEL, gdyż podany przez skarżącego jest błędny, nadto wynika z niego, że osoba posługująca się nim jest małoletnia, a więc nie posiada zdolności procesowej. Wezwanie z dnia 10 czerwca 2019 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 czerwca 2019 r. Wobec pozyskania informacji przez Sąd, iż F. S. jest osobą małoletnią, zarządzeniem sędziego z dnia 5 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego do potwierdzenia przez przedstawiciela ustawowego czynności złożenia skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Skierowana do skarżącego przesyłka, zawierająca wezwanie do usunięcia powyższych braków, była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo w dniu 12 sierpnia 2019 r., powtórne awizo w dniu 20 sierpnia 2019 r. i nie została podjęta w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia. W zakreślonym terminie skarżący nie usunął braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z informacji pozyskanych w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego wynika, że F. S. urodził się w dniu 16 października 2002 r., co oznacza, że zarówno w dacie złożenia skargi, jak i w dacie wydania niniejszego postanowienia był on i jest nadal osobą małoletnią. Zgodnie z przepisem art. 26 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej P.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25. Osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie (§ 2). Osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego (art. 27 P.p.s.a.). Nadto stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). W niniejszej sprawie, w związku ze złożeniem przez małoletniego F. S. skargi na bezczynność Dyrektora A w T. w przedmiocie rozpoznania wniosku z 27 lutego 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej, zagadnienie zdolności procesowej skarżącego należy rozpatrywać na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Sąd podziela wyrażone w doktrynie stanowisko opowiadające się za prymatem zasad, do których należy działanie małoletnich poprzez ich przedstawicieli, bo samodzielność jest wyjątkiem, który nie ma oparcia prawnego (tak np. I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska: "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz.", wyd. Wolter Kluwer 2016 r., str. 66, P. Szustakiewicz w: Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz. Warszawa 2015 r., str. 23-24, P. Sitniewski w: Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz. Wrocław 2011r., str. 23). Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że uprawnienie do uzyskania informacji publicznej nie jest równoznaczne z możnością osobistego jej żądania, a to nie jest tożsame z możliwością osobistego dokonywania czynności procesowych przed wojewódzkim sądem administracyjnym przez osobę małoletnią. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że sprawie nie mógł zostać nadany bieg bez wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do podpisania skargi przez przedstawiciela ustawowego małoletniego skarżącego. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. Korespondencja zawierająca wezwania została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 10 maja 2019 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu. Nadto zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego do podpisania skargi przez przedstawiciela ustawowego. W myśl art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu. W niniejszej sprawie operator pocztowy dwukrotnie zawiadamiał skarżącego o możliwości odbioru przesyłki, po czym zwrócił pismo do Sądu po upływie 14 dni jego spoczywania w placówce pocztowej. Z tego powodu Sąd uznał, iż przesyłkę dla skarżącego należy uznać za doręczoną z dniem 26 sierpnia 2019 r. Pomimo upływu zakreślonego zarządzeniem 7-dniowego terminu, liczonego od doręczenia wezwania w dniu 26 sierpnia 2019 r., skarga nie została podpisana przez przedstawiciela ustawowego skarżącego. Uznać należy zatem, że w zakreślonym terminie skarga nie została podpisana, nadto skarżący nie uiścił wpisu, a zatem skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 5 i § 2 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. a.bł.