II SAB/Łd 26/08

Dnia 31 grudnia 2008 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat E. W. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi B. P. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie zwrotu nieruchomości p o s t a n a w i a odmówić adwokat E. W. przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. LS Postanowieniem z dnia 13 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę B.P. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie zwrotu nieruchomości. Postanowienie zostało doręczone ustanowionemu z urzędu, na mocy postanowienia z dnia 18 lipca 2008 r., pełnomocnikowi skarżącego – adw. E. W. W dniu 25 listopada 2008 r. do tut. Sądu wpłynęła opinia o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2008 r. o odrzuceniu skargi. Jednocześnie pełnomocnik wystąpił z wnioskiem o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, wskazując, iż nie widzi podstaw do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż stosownie do art. 243 § 1 i art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, może być przyznane prawo pomocy, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Celem prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na sytuację majątkową, a w szczególności brak odpowiednich środków finansowych, nie są w stanie ponieść, między innymi, kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Pełnomocnikowi, ustanowionemu na podstawie art. 244 p.p.s.a., należy się wynagrodzenie, w zakresie określonym w art. 250 p.p.s.a., jednakże podkreślenia wymaga, iż wynagrodzenie może być wypłacone wyłącznie za pomoc prawną, która została rzeczywiście udzielona. Zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata ustanowionego z urzędu określone zostały w postanowieniach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.). I tak, zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia wynagrodzenie za pomoc udzieloną w drugiej instancji przysługuje za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, natomiast zgodnie z przepisem lit. d) – za czynności w postępowaniu zażaleniowym. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego wystąpiła o wynagrodzenie za opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 listopada 2008 r. o odrzuceniu skargi. Podkreślenia wymaga, iż na powyższe postanowienie, w myśl art. 173 § 1 p.p.s.a. przysługuje środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, nie zaś zażalenia. W konsekwencji, opinia o braku podstaw do wniesienia zażalenia nie może zostać uznana za czynność stanowiącą skuteczną formę udzielenia pomocy prawnej. Tym samym, jako że nie sposób stwierdzić, że pomoc została skarżącemu rzeczywiście udzielona, brak jest podstaw do przyznania wynagrodzenia ustanowionemu adwokatowi.. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG