II SAB/Łd 27/07

Dnia 8 sierpnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie legalizacji kanalizacji deszczowej p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej J. T. 100 (sto) złotych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 15 maja 2007r. J. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. dotyczącą niewydania decyzji dla T.P w sprawie legalizacji kanalizacji deszczowej. Na podstawie stosownych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 czerwca 2007 r. J.T. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł oraz do usunięcia braku formalnego skargi, przez wykazanie, iż wyczerpała administracyjny tok instancji przez złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie złożonym w dniu 27 czerwca 2007r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków skargi skarżąca poinformowała, że pismem z dnia [...] wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., z wnioskiem o natychmiastowe wydanie decyzji dla T.P w sprawie zalegalizowania kanalizacji deszczowej w nieruchomości przy ul. A. [...] w Ł.. Przedmiotowe pismo zostało również przekazane [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. oraz do Generalnego Urzędu Nadzoru Budowlanego w W. W dniu 27 czerwca 2007r. skarżąca uiściła wpis sądowy w wysokości 100zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zarzutów skargi przez sąd administracyjny poprzedza zawsze kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Powyższe wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Kontrola sądu administracyjnego jest dopuszczalna dopiero po przeprowadzeniu weryfikacji aktu administracyjnego w toku postępowania administracyjnego, przy czym jak wynika z przepisu art. 52 § 2 ww. ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Uznając zażalenie za uzasadnione, organ wyższego stopnia wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwienia spraw w przyszłości – art. 37 § 2 K.p.a. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała, iż przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpała tryb, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a., tj. iż wniosła zażalenie na bezczynność organu. Pismo skarżącej z dnia [...] nie stanowi zażalenia w rozumieniu przywołanego przepisu. Z jego treści wynika bowiem, iż skarżąca żąda od organu - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., by wydał decyzję dla T.P w sprawie legalizacji kanalizacji deszczowej. W piśmie tym skarżąca nie zarzuca organowi nadzoru budowlanego, iż pozostaje w bezczynności. Reasumując należy stwierdzić, iż skarżąca nie wykazała, że wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Skierowana do Sądu skarga nie została poprzedzona wniesieniem zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Tym samym nie został spełniony, określony w art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi warunek dopuszczalności skargi. W tym stanie sprawy niedopuszczalne jest merytoryczne rozpatrywanie sprawy. Wobec stwierdzenia, iż skarga dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, sąd administracyjny ogranicza się do jej odrzucenia. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę jako niedopuszczalną. O zwrocie wpisu Sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a wyżej wymienionej ustawy.