II SAB/Łd 3/09
PostanowienieWSA w Łodzi2009-05-13
Skład orzekający: Arkadiusz Blewązka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała trybu zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca przed jej wniesieniem nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia. Niewyczerpanie tego trybu stanowi brak formalny skargi, który uniemożliwia jej merytoryczne rozpoznanie.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Ł. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie niewydania ostatecznej decyzji dotyczącej pozwolenia na użytkowanie zmodernizowanego warsztatu samochodowego. Skarżący domagali się również odszkodowania. Sąd wezwał skarżących do wykazania wyczerpania trybu zażalenia na bezczynność organu wyższego stopnia, jednak skarżący nie wykonali tego wezwania.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. i M. B. na bezczynność Ł. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie warsztatu samochodowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
W dniu [...] r. J. B. i M. B. wnieśli skargę na bezczynność Ł. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie niewydania ostatecznej decyzji umożliwiającej odbiór i udzielenie pozwolenia użytkowanie zmodernizowanego warsztatu samochodowego. Skarżący w piśmie tym zatytułowanym "pozew" wnieśli także o zasądzenie na ich rzecz kwoty 200 tysięcy złotych tytułem rekompensaty za poniesione starty.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. organ administracji wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że skarżący nie wyczerpali trybu z art. 37 k.p.a., bowiem nie wnieśli zażalenia na bezczynność organu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 stycznia 2009 r. wezwano skarżących do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 § 1 k.p.a., czyli wniesienia zażalenia na bezczynność organu do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 26 stycznia 2009 r. doręczono wezwanie. Skarżący nie wykonali nałożonego na nich obowiązku w zakreślonym terminie.
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2009 r. referendarz sądowy odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu albowiem przed jej wniesieniem nie zostało złożone zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cytowanej ustawy).
Stosownie do treści art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Uznając zażalenie za uzasadnione, wyżej wymieniony organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (art. 37 § 2 k.p.a.).
Analizując stan faktyczny sprawy na tle zacytowanych wyżej przepisów prawa, Sąd stwierdza, że skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność nie wyczerpali środków zaskarżenia jakie służyły im w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Jak na wstępie wskazano w dniu [...] r. skarżący wnieśli skargę na bezczynność Ł. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie braku decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie.
Na wezwanie Sądu do wykazania wyczerpania przed wniesieniem przedmiotowej skargi przysługujących środków zaskarżenia skarżący nie nadesłali żadnych dokumentów w zakreślonym terminie.
W tym stanie rzeczy należy przyjąć, iż skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi, a tym samym nie dopełnili warunku dopuszczalności skargi wskazanego w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 i § 3 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
D.T.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło