II SAB/Łd 30/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w W. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić Stowarzyszeniu A w W. z Funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu [...]r. pod pozycją [...]. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 24 stycznia 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga Stowarzyszenia A w W. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wraz ze skargą wpłynęła odpowiedź na skargę organu i akta administracyjne sprawy. W dniu 8 marca 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo strony skarżącej zawierające oświadczenie, iż z przyczyn pozamerytorycznych strona cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl przepisu art. 161 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczne cofnięcie skargi powoduje, iż dalsze prowadzenie postępowania sądowego i wydanie wyroku staje się zbędne. Oczywiście jedynie w sytuacji, gdy cofnięcie skargi nie prowadzi do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Zgodnie bowiem z art. 60 p.p.s.a. strona skarżąca może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Badając dopuszczalność cofnięcia przedmiotowej skargi Sąd nie dostrzegł okoliczności przemawiających za uznaniem, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 161 §1 pkt 1 i art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a. uprawniony był orzec jak w sentencji. ar