II SAB/Łd 31/06

PostanowienieWSA w Łodzi2006-09-25

Skład orzekający: Sędzia NSA: Ewa Markiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, od której nie uiszczono stałego wpisu sądowego i nie uzupełniono braków formalnych (brak pełnomocnictwa i substytucji), podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, od której nie uiszczono należnego stałego wpisu sądowego oraz nie uzupełniono braków formalnych w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (PPSA). Dotyczy to sytuacji, gdy skarga podlegała wpisowi stałemu i została wniesiona po utracie mocy obowiązującej przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów, który przewidywał możliwość wezwania do uiszczenia wpisu stałego.
Stan faktyczny
Skarżący J. J. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia o przejęciu gospodarstwa. Skarga podlegała stałemu wpisowi, który nie został uiszczony. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych, w tym złożenia pełnomocnictwa i substytucji, jednak nie uczynił tego w terminie. Następnie pełnomocnik cofnął skargę, wskazując na wydanie przez SKO decyzji uchylającej poprzednie orzeczenie i stwierdzającej rażące naruszenie prawa, co czyniło skargę bezprzedmiotową. Sąd postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 25 września 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Sędzia NSA: Ewa Markiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie: stwierdzenia nieważności orzeczenia o przejęciu opuszczonego gospodarstwa na cele reformy rolnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 23 stycznia 2006 roku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wpłynął wniosek J. J. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ostateczną decyzją tego organu z dnia 7 grudnia 2005 roku, w którym wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ł. z dnia [...] o przejęciu opuszczonego gospodarstwa na cele reformy rolnej. W dniu 29 czerwca 2006 roku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wpłynęła skarga J. J. sporządzona przez reprezentującego ją pełnomocnika adwokat E. N. z substytucji adwokata D. W. na bezczynność organu administracji w przedmiotowej sprawie. Skarga ta podlegała wpisowi stałemu w wysokości 100 zł, który nie został uiszczony. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2006 roku doręczonym pełnomocnikowi skarżącej - adwokat E. W. w dniu 18 sierpnia 2006 roku, została ona wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą adwokatowi D. W. oraz udzielonej jej substytucji, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uzupełnienia braków upływał w dniu 25 sierpnia 2006r. Do chwili obecnej nie zostały nadesłane pełnomocnictwo i substytucja. W dniu 21 sierpnia 2006 roku do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, w którym cofnął on wniesioną uprzednio skargę swojej klientki. Wskazał, iż w dniu 12 lipca 2006 roku otrzymał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], wydaną w sprawie [...] uchylającą decyzję tegoż Kolegium z [...] oraz stwierdzającą, że orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ł. z dnia [...] wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa. Wydanie powyższej decyzji czyni bezprzedmiotowym postępowanie w sprawie niniejszej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. Przepis art. 214 § 1 powołanej ustawy stanowi zaś, iż jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie określona została w przepisie § 2 ustęp 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Stosownie do przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 powołanej ustawy). Z kolei art. 221 p.p.s.a. stanowi, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wyrokiem z dnia 7 marca 2006 roku w sprawie sygn. akt SK 11/05 Trybunał Konstytucyjny (opubl. w Dz.U. Nr 45, poz. 322) orzekł o niezgodności przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewidującego wniesienie wpisu stałego od skargi na wezwanie sądu z powołanym przepisem art. 221 p.p.s.a. Przepis § 5 ustęp 2 powołanego rozporządzenia utracił moc obowiązującą z dniem publikacji w dzienniku urzędowym powołanego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego tj. z dniem 17 marca 2006 roku. Zatem stosownie do przepisu art. 221 p.p.s.a. skargi podlegające wpisowi stałemu wnoszone do wojewódzkiego sądu administracyjnego po dniu 17 marca 2006 roku przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, od których nie została uiszczona stosowna opłata podlegają odrzuceniu bez wezwania do jej uiszczenia. Nadto wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymagania jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu przed sądem administracyjnym statuowane są przepisem art. 46 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Stosownie zaś do przepisu art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Wobec tego, iż reprezentujący skarżącą adwokat wniósł skargę w przedmiotowej sprawie w dniu 29 czerwca 2006 roku i nie uiścił przewidzianego ustawą stałego wpisu sądowego od skargi oraz nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych złożonej skargi na podstawie art. 220 § 1 w związku z art. 221 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. skarga niniejsza podlega odrzuceniu. Na marginesie należy jeszcze wskazać, iż nie mogło w sprawie niniejszej podlegać merytorycznej ocenie zawarte w piśmie z dnia 21 sierpnia 2006 roku oświadczenie pełnomocnika skarżącej o cofnięcie przez mocodawczynię przedmiotowej skargi, bowiem skarga ta wobec nie usunięcia jej braków formalnych i fiskalnych nie została skutecznie wniesiona do sądu (por. postanowienie naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 10 czerwca 1987 roku w sprawie sygn. akt SA/Gd 537/87 opubl. w OSP 1990/4 póz. 207.) Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 220 § 1 w związku z art. 221 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło