II SAB/Łd 31/13

Dnia 7 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie samowoli budowlanej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. O. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 10 kwietnia 2013 roku, pod pozycją [...]. a.bł. Skargą z dnia 21 lutego 2013r. M. O. zaskarżył do sądu administracyjnego przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie samowoli budowlanej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2013r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz do nadesłania 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Ponadto skarżący został wezwany do uiszczenia kwoty 200 złotych tytułem wpisu sądowego od skargi. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosowne wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone dorosłemu domownikowi w dniu 4 kwietnia 2013r. W ustawowym terminie, którego bieg upływał w dniu 11 kwietnia 2013r., skarżący uiścił wpis sądowy od skargi, natomiast pozostałe braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.). do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z art. 49 § 1 P.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Z kolei w myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sprawie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267, w skrócie K.p.a.). Powołany przepis stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wnosząc skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, do skarżącego należy wykazanie, że skorzystał z ww. trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Natomiast skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w wyżej powołanym art. 52 P.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z art. 72 § 1 P.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli te osoby nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma - tzw. doręczenie zastępcze, które oparte jest na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 4 kwietnia 2013r. w trybie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 72 § 1 P.p.s.a. W ustawowym terminie skarżący uiścił tylko wpis sądowy od skargi natomiast pozostałe braki skargi nie zostały usunięte. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. a.bł.