II SAB/Łd 32/05

Dnia 20 września 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Asesor WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Protokolant asystent sędziego Katarzyna Orzechowska, po rozpoznaniu w dniu 20 września 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki Akcyjnej w Ł. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie nieodpłatnego nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. - W dniu 7 kwietnia 2005 roku A S.A. w Ł. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie wydania decyzji stwierdzającej nabycie przez stronę skarżącą prawa wieczystego użytkowania gruntu położonego w Ł. przy ulicy A 95, oznaczonego jako działka o numerze [...] oraz nabycie nieodpłatne prawa własności budynków i urządzeń naniesionych na tym gruncie. Zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2005 roku, doręczonym w dniu 24 czerwca 2005 roku strona skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100,00 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 1 lipca 2005 roku. W dniu 30 czerwca 2005 roku strona skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakim wymaganiom formalnym winna odpowiadać skarga wnoszona do sądu administracyjnego. (art. 46 par. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (w skrócie: p.p.s.a.), a także art. 47 ust. 1 p.p.s.a w związku z art. 57 par. 1 p.p.s.a.). Dodatkowo warunkiem skargi o charakterze fiskalnym jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. (art. 220 par. 1 p.p.s.a.) Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość wszystkim wymaganiom, strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków fiskalnych, tak aby skardze mógł zostać nadany dalszy bieg. Bezskuteczny upływ terminu zakreślonego do usunięcia braków fiskalnych skargi prowadzi do jej odrzucenia (art. 220 par. 3 p.p.s.a.). Zaistniała w sprawie sytuacja sprawia, iż uznać wypada tak wniesioną skargę za nieskuteczną, a tym samym zbędne jest rozpoznawanie wniosku o jej cofnięcie. Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.