II SAB/Łd 32/20

Dnia 16 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie samowoli budowlanej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł. I. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie samowoli budowlanej. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 marca 2020 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 20 maja 2020 r. Skarżąca nie uzupełnienia powyższego braku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – powołanej dalej jako: "p.p.s.a.", jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne powinna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1 - 5, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Ponadto, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej takim środkiem jest wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256) - powoływanej dalej jako "k.p.a.". Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z powyższego wynika, że niezbędnym warunkiem zaskarżenia przewlekłego prowadzenia postępowania w aktualnym stanie prawnym jest złożenie ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie z uwagi na fakt, iż skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 20 maja 2020 roku, zatem termin na usunięcie braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 27 maja 2020 roku. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Skarżąca pomimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia o konsekwencjach, nie uzupełniła powyższego braku skargi. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. a.bł.