II SAB/Łd 33/06
PostanowienieWSA w Łodzi2006-11-30
Skład orzekający: Anna Stępień, Joanna Sekunda-Lenczewska, Ewa Cisowska-Sakrajda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalne, gdy nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie na skutek skutecznego cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, uznając, że nie zachodzą negatywne przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi, tj. obejście prawa lub utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zostały przyznane pełnomocnikowi skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., zarzucając mu zwłokę w rozpoznaniu odwołania od decyzji w sprawie zasiłku stałego. Po złożeniu odpowiedzi przez organ, pełnomocnik skarżącego złożył oświadczenie o cofnięciu skargi i wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i przyznano zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędziowie sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. M. F. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji w sprawie zasiłku stałego postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) przyznać i nakazać wypłacenie ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat E. W., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ulicy A. 13, kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
W dniu 22 czerwca 2006 r. T. M. F. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., które jego zdaniem uchyla się od rozpoznania odwołania z dnia [...] złożonego na decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Filia Ł.-B. w Ł. z dnia [...] wydaną w przedmiocie zasiłku stałego. Skarżący wskazał, że powyższą sprawą organy obu instancji zajmują się bezskutecznie od dwóch lat.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia [...] nr [...] , po rozpoznaniu odwołania skarżącego, utrzymał w mocy wyżej wymienioną decyzję z dnia [...] Biorąc pod uwagę datę otrzymania odwołania od decyzji organu I instancji (tj. 16 czerwca 2006 r.), zachowany został termin jego rozpatrzenia wskazany w art. 35 § 3 k.p.a.
W dniu 15 listopada 2006 r. wpłynęło do sądu pismo pełnomocnika skarżącego, do którego załączono oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi. Pełnomocnik w powyższym piśmie zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako p.p.s.a. – skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie w ocenie Sądu, żadna z przytoczonych wyżej negatywnych okoliczności nie zachodzi.
W tym stanie rzeczy, Sąd uznając cofnięcie skargi za skuteczne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1c w zw. z § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163 poz. 1348 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło