II SAB/Łd 34/11

Dnia 4 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. ar M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie zasiłku celowego na leki i bilet do Radomska w celu odebrania wyników badania tomografem komputerowym. Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2011 roku wezwano pełnomocnika skarżącego, ustanowionego z urzędu do nadesłania dowodu, iż przed złożeniem skargi do sądu, skarżący wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 k.p.a., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 września 2011 roku. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącego w dniu 9 września 2011 roku (data nadania) poinformował, iż przed złożeniem skargi skarżący złożył następujące pisma: - pismo zatytułowane odwołania z dnia [...] roku, kierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.; - pismo zatytułowane skarga z dnia [...] roku, kierowane do [...] Urzędu Wojewódzkiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w danej sprawie. Innymi słowy skarga do sądu dla swej dopuszczalności musi zostać poprzedzona skorzystaniem ze środka odwoławczego, jeśli ustawa takowy przewiduje. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż skarżący z powyższej możliwości nie skorzystał, bowiem z treści skargi wynika, iż wniosek o przedmiotowy zasiłek celowy M. W. złożył z dniu 4 maja 2011 roku, zatem żadne z pism wskazanych przez pełnomocnika nie mogło stanowić w niniejszej zażalenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., skoro zostały one złożone przed złożeniem wniosku o przedmiotowe świadczenie. Zażalenia nie mogło stanowić także pismo z dnia 5 maja 2011 roku, o którym wspomniał pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 19 sierpnia 2011 roku (k-59), albowiem z treści owego pisma wynika, że zawiera ono zarzuty dotyczące wykonywania obowiązków służbowych przez pracowników ośrodka pomocy społecznej, nie dotyczy zaś przedmiotowej bezczynności. Z tych przyczyn uznać należy, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. a.r.