II SAB/Łd 34/13

Dnia 22 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant Specjalista Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2013 roku sprawy ze skargi C. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie egzekwowania wykonania decyzji nakazującej naprawę izolacji przeciwdeszczowej tarasu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego C. B. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu wpisu od skargi, uiszczonego w dniu 15 kwietnia 2013 roku, zaksięgowanego pod pozycją [...]. a.bł. C. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., w przedmiocie egzekwowania wykonania przez zobowiązaną – R. S. decyzji nakazującej naprawę izolacji przeciwdeszczowej tarasu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, zlokalizowanym na nieruchomości położonej w Ł., przy ul. A. Powołując się na treść art. 6 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 1015 ze zm.), zarzucił organowi naruszenie art.8, art.12, art.35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013r. poz. 267), przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu i wniósł o: 1) zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. do skutecznego zakończenia postępowania egzekucyjnego polegającego na wykonaniu zastępczym naprawy tarasu w ciągu 30 dni; 2) ukarania grzywną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.; W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, iż w dniu [...]r. Prezydent Ł. wydał decyzję nr [...] nakazującą R. S. wykonanie naprawy izolacji przeciwwodnej tarasu do dnia 30 września 1995r. Skarżący wskazał, że sporny taras należy do R. S., lecz pod tym tarasem znajduje się pomieszczenie gospodarcze, należące do skarżącego, a uszkodzenie tarasu nastąpiło w wyniku świadomego i celowego działania R. S., za co została ukarana przez Kolegium ds. Wykroczeń, a sąd powszechny zobowiązał ją do naprawy tarasu, lecz wyrok ten nie został wykonany. Dodał, iż z dniem 1 stycznia 1999r. organem właściwym do prowadzenia postępowania stał się Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. i, zdaniem skarżącego, pomimo, że upłynęło już 14 lat Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nie potrafił zakończyć postępowania egzekucyjnego, doprowadzając do wykonania wspomnianej decyzji nr [...]. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł alternatywnie o jej odrzucenie lub oddalenie. W uzasadnieniu organ, powołując się na treść art. 3 § 2 pkt 3 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) w związku z art. 6 § 1 a) ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wskazał, iż skarga C. B. z dnia 19 marca 2013r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. jest niedopuszczalna. Organ podkreślił, iż zostały podjęte wszelkie możliwe środki egzekucyjne, a organ nadrzędny nie znalazł podstaw do interwencji w działania organu pierwszej instancji. Dodano, iż C. B. nie jest stroną postępowania egzekucyjnego, a jedynie osobą zainteresowaną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w przypadkach przewidzianych w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga na bezczynność organów przysługuje w przypadkach określonych w pkt 1-4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którymi, skarga przysługuje na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W sprawie niniejszej skarżący wskazuje, że organ nie podejmuje czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Wskazać zatem należy, iż zgodnie z art. 20 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.), organem egzekucyjnym w niniejszej sprawie jest podmiot będący jednocześnie wierzycielem - w przedmiotowej sprawie jest to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. Z kolei art. 6 owej ustawy stanowi, iż w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku, wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych (§1 ). Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie (§ 1 a). Natomiast z treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika, iż skarga na bezczynność organu przysługuje jedynie w sytuacji, gdy jest on zobligowany do wydania aktów z zakresu administracji publicznej, o których jest mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 p.p.s.a., w tym postanowień w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Terminy załatwiania spraw administracyjnych uregulowane są w art. 35 k.p.a., a zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., warunkiem wniesienia do sądu skargi na bezczynność organu jest wniesienie zażalenia, o którym jest mowa w art. 37 k.p.a. Przepis art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje szczególne, w stosunku do k.p.a., uregulowanie bezczynności organu w podjęciu czynności, zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych i wskazuje środek przysługujący w przypadku takiej bezczynności, jakim jest skarga do organu wyższego stopnia. Zgodnie zatem z art. 18 tej ustawy, do bezczynności organu w tym zakresie nie znajdują zastosowania przepisy k.p.a. i konsekwentnie stronie nie przysługuje w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga na bezczynność organu egzekucyjnego pierwszej instancji. Konkludując, Sąd jest wyłączony w sprawach bezczynności w zakresie uregulowanym w art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z zastrzeżeniem, że będzie właściwy jedynie w sprawach skarg na postanowienia organów wyższego stopnia, oddalające skargi opisane w art. 6 § 1a tejże ustawy (ewentualnie na bezczynność organów wyższego stopnia w tym przedmiocie). Powyższa regulacja wprowadza szczególny tryb kwestionowania bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym, tj. podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony, wnosi skargę na bezczynność do organu wyższego stopnia, który ma obowiązek ustosunkować się ( w formie postanowienia ) do skargi na bezczynność. Jeśli zaś, w ocenie strony, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchyla się od obowiązku wydania takiego postanowienia, stronie służy skarga na bezczynność tego organu do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie przewidzianym art. 37 k.p.a. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a, orzekł o odrzuceniu skargi. Po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. rozstrzygnięto zaś o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi. m.ch.