II SAB/Łd 35/11

Dnia 10 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia NSA: Anna Stępień, Sędzia WSA: Arkadiusz Blewązka (spr.), Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2011 roku przy udziale --- sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Kierownika Delegatury w P. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Ł. w przedmiocie wydania zaleceń konserwatorskich postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. nakazać zwrot z Funduszu skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej – Z. K. kwoty 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargą z dnia 29 listopada 2010r. pełnomocnik Z. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi bezczynność Kierownika Delegatury w P. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Ł. Pismem z dnia 14 lipca 2011r. pełnomocnik skarżącej złożył do Sądu oświadczenie o cofnięciu skargi z dnia 29 listopada 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia skargi w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. j.m. ----------------------- 2