II SAB/Łd 37/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. P. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżącemu Ł. P. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 3 września 2010r. pod poz. 2799. A.D. W dniu 27 lipca 2010r. Ł. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. W skardze tej podniósł, iż w dniu 19 maja 2010r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie zakresu obowiązków zespołu redakcyjnego gazety pt. A, procedury nagradzania w Biurze Analiz Medialnych i Wydawnictwa A, podwyżek w ostatnim roku (zbiorczej kwoty premii dla Biura Analiz Medialnych i Wydawnictwa A, dochodów z reklam od jednostek samorządowych i od przedsiębiorców prywatnych. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) wskazał, iż udostępnienie żądanych informacji powinno nastąpić poprzez ich przesłanie na wskazany przez niego adres poczty elektronicznej. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Ł. wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu organ administracji podniósł, iż w dniu [...], tj. przed dniem wniesienia przez skarżącego skargi została mu udzielona odpowiedź na powyższy wniosek, która obejmowała udostępnienie określonych w nim informacji publicznych. Udostępnienie informacji nastąpiło zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, to jest w sposób i w formie określonej we wniosku – drogą elektroniczną na wskazany adres e-mailowy. W piśmie z dnia 30 września 2010r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Z treści tego przepisu również wynika, iż sąd zobowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące konieczność uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W tej sytuacji uznać należało cofnięcie skargi przez skarżącego za dopuszczalne i skuteczne. Podkreślić przy tym należy, iż z akt sprawy wynika, że istotnie w dniu 1 lipca 2010r. organ administracji udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek w sposób w nim określony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O zwrocie skarżącemu całego uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 100 zł Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 i § 2 p.p.s.a. A.D.