II SAB/Łd 38/10

PostanowienieWSA w Łodzi2010-10-05

Skład orzekający: Arkadiusz Blewązka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, w tym wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała wcześniej środków zaskarżenia, co w przypadku bezczynności oznacza konieczność wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Niewniesienie takiego zażalenia skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za szkody spowodowane budową infrastruktury podziemnej. Sąd wezwał skarżących do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpili z zażaleniem do organu wyższego stopnia na bezczynność Wojewody. Skarżący ostatecznie przyznali, że takiego zażalenia nie wnosili, co skutkowało odrzuceniem skargi przez sąd.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącym uiszczoną opłatę od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 5 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. I. i Z. I. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za szkody spowodowane budową infrastruktury podziemnej z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym S. I. i Z. I. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. kwotę uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 100,00 (sto) złotych zaksięgowaną w dniu [...] roku, pod pozycją nr [...] W dniu 20 lipca 2010 roku S. I. i Z. I. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za szkody spowodowane budową infrastruktury podziemnej z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 sierpnia 2010 roku wezwano skarżących do wykazania, iż przed złożeniem skargi do sądu wystąpił, w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej w dalszej części K.p.a.), do organu administracji publicznej wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność Wojewody [...]. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący pismem z dnia 4 września 2010 roku poinformowali, iż tryb art. 37 § 1 K.p.a. został wyczerpany i powołali się na pisma pochodzące od organu, wskazujące na przedłużenie terminu załatwienia sprawy. Wobec powyższego Sąd zobowiązał skarżących do złożenia kserokopii zażalenia wniesionego do organu administracji publicznej wyższego stopnia na bezczynność Wojewody [...]. Z treści pisma skarżących z dnia 20 września 2010 roku wynika, iż S.I. i Z.I. nie składali zażalenia na bezczynność Wojewody [...] stosownie do treści art. 37 § 1 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 K.p.a.). Z akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi S.I. i Z.I. jest bezczynność Wojewody [...] w sprawie ustalenia odszkodowania za szkody spowodowane budową infrastruktury podziemnej z tytułu zmniejszenia wartości nieruchomości. W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowani byli wystąpić z zażaleniem do właściwego ministra na niezałatwienie sprawy w terminie. Skoro skarżący nie wnieśli takiego zażalenia to oznacza, że nie spełnili warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi. Niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. m.ch.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło