II SAB/Łd 4/09

Dnia 24 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2009 roku sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta Ł. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej w zakresie poziomu emisji hałasu postanawia: odrzucić skargę. W dniu 4 lutego 2009 roku A. M. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta Ł. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej w zakresie poziomu emisji hałasu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lutego 2009 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 25 lutego 2009 roku. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwane dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powyższe oznacza, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W niniejszej sprawie skarżący pomimo wezwania, nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, a tym samym nie uzupełnił braku fiskalnego skargi. Skarżący otrzymał wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi w dniu 25 lutego 2009 roku. Termin do uzupełnienia powyższego braku upłynął zatem w dniu 4 marca 2009 roku. Termin do uzupełnienia braków skargi jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Wezwanie zostało odebrane osobiście przez skarżącego, a zatem został on skutecznie pouczony o skutkach prawnych, jakie wiążą się z niewykonaniem zarządzenia w terminie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.