II SAB/Łd 43/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na przewlekłość postępowania Wójta Gminy S. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. AG II SAB/Łd 43/13 Uzasadnienie J.Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na przewlekłość postępowania Wójta Gminy S. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z 86-letnią matką, utrzymując się z gospodarstwa rolnego (ok. 592 zł) i emerytury oraz zasiłku pielęgnacyjnego matki. Skarżący wskazał, że dopłaty z ARiMR (8500 zł) zostały w całości zajęte przez komornika. Skarżący posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 7,07 ha, las o powierzchni 1,76 ha i dom o powierzchni 100 mkw. W uzasadnieniu skarżący podał kwotę średnich miesięcznych wydatków (w tym m.in. alimenty 320 zł, komornik – 50 zł, gaz – 100 z, energia elektryczna – 110 zł). Strona nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku ani oszczędności. Oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżący w sprawach z zakresu pomocy społecznej, udział skarżącego w postępowaniu nie wiąże się zatem z obowiązkiem ponoszenia kosztów sądowych. Skutkiem powyższego wniosek w tym zakresie należy oddalić. Natomiast za uzasadniony uznać należy wniosek strony skarżącej w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia pełnomocnika. Zważywszy bowiem na przedstawioną sytuację osobistą i materialną uprawnione jest przyjęcie, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG