II SAB/Łd 45/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.) Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. B. na bezczynność Starosty [...] [...] postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. przyznać i nakazać wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi J. K. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. [...] kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, zawierającą należny podatek od towarów i usług oraz kwotę 17 (siedemnaście) złotych stanowiącą opłatę skarbową od pełnomocnictwa. LS W dniu 3 lipca 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga S. B. na bezczynność Starosty [...] [...] w zakresie niepodejmowania czynności egzekucyjnych wynikających z decyzji Burmistrza Miasta T. z dnia [...] wobec Z W, właściciela działki o nr ew. 188/3 sąsiadującej z działką skarżącego, którego działania związane z wydobywaniem żwiru uniemożliwiają stronie korzystanie z jego nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] [...] wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, iż z treści skargi trudno wywieść zakres żądania strony skarżącej, nadto stwierdził bezzasadność skargi gdyż sprawy, których skarga dotyczy zostały przekazane do załatwienia zgodnie z kompetencjami przez inny organ tj. Burmistrza Miasta T., który wydał decyzję w tej sprawie, w konsekwencji ewentualna bezczynność mogłaby dotyczyć wyłącznie Burmistrza Miasta T.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy administracyjne, zostały określone w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem i obejmuje, stosownie do przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a., orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W myśl powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. zakres przedmiotowy skargi o bezczynność wyznaczają postanowienia przepisu art. 3 § 2 pkt 1 – 4 w/w ustawy p.p.s.a. Na podstawie komentowanego przepisu skarga na bezczynność przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie wydanej decyzji, postanowienia lub innego aktu prawnego i czynności. Istotne jest nadto, iż stosownie do art. 50 §1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z powyższych regulacji wywieść należy, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść w zakresie uregulowanym w art. 3 §2 p.p.s.a. ale jednocześnie przez podmiot, o którym mowa w art. 50 §1 p.p.s.a. Przedmiotem skargi S. B. jest bezczynność Starosty [...] [...] w zakresie niepodejmowania czynności egzekucyjnych wynikających z decyzji Burmistrza Miasta T. z dnia [...]. wobec Z. W.. Wyjaśnić należy, iż stronami postępowania egzekucyjnego prowadzonego w następstwie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza z dnia [...] jest wyłącznie organ egzekucyjny oraz podmiot przeciwko, któremu prowadzona jest egzekucja i podejmowane są określone czynności w ramach takiego postępowania egzekucyjnego. Konsekwentnie, stroną postępowania egzekucyjnego nie jest skarżący, skutkiem czego nie może domagać się rozstrzygnięcia przez Sąd w tym przedmiocie. Niewątpliwie skarżący nie ma legitymacji skargowej umożliwiającej wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, a okoliczność ta nie podlega konwalidacji w ramach czynności sądowych. Sąd pragnie również zauważyć, iż sprawa ze skargi S. B. na bezczynność Starosty [...] [...] w zakresie niewykonania decyzji Burmistrza Miasta T. z dnia [...] była już przedmiotem rozpoznania przez tutejszy Sąd, Postanowieniem z dnia 16 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę S B na bezczynność Starosty [...] [...] w przedmiocie niepodjęcia działań zmierzających do wyegzekwowania obowiązków wynikających z decyzji Burmistrza z dnia [...]. Reasumując, niewątpliwy brak po stronie skarżącego legitymacji skargowej umożliwiającej skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego, przesądza o konieczności odrzucenia skargi S. B. z uwagi na jej niedopuszczalność. Z tych wszystkich względów Sad na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. obowiązany był orzec jak w postanowieniu. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej, S. B. z urzędu, Sąd rozstrzygnął w oparciu o regulację art. 205 § 2 i art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 19 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). LS