II SAB/Łd 48/07

Dnia 25 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 25 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie samowolnie wykonanych robót budowlanych p o s t a n a w i a: -odrzucić skargę. J. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie samowolnie wykonanych robót budowlanych. Zarządzeniem z dnia 5 września 2007 roku Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 § 1 kpa (tj. do złożenia dowodu na wystąpienie z zażaleniem na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, zarządzeniem z dnia 7 września 2007 roku J. T. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Zarządzenia powyższe doręczono skarżącej w dniu 14 września 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1 – 4. Warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Natomiast § 2 tego przepisu wyjaśnia co należy rozumieć pod pojęciem "wyczerpanie środków odwoławczych" stanowiąc, że jest to sytuacja, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Po myśli art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej stopnia wyższego. Wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2006 roku, I OSK 480/06, Lex Nr 188512). Przepis art. 230 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że od skargi pobiera się wpis. Wysokość wpisu została określona na podstawie unormowania § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 i 7 września 2007 roku J. T. została wezwana do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenia powyższe zostały doręczone skarżącej w dniu 14 września 2007 roku, zatem termin do wykonania zarządzenia ekspirował z dniem 21 września 2007 roku. Pomimo upływu terminu, skarżąca nie wykonała zarządzeń, gdyż nie złożyła dowodów na wystąpienie z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, ani nie uiściła wpisu od skargi. Nadto, w terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie wystąpiła ona również z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji, skarga J. T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. podlega odrzuceniu na mocy przepisu art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.