II SAB/Łd 48/08

PostanowienieWSA w Łodzi2009-07-14

Skład orzekający: Czesława Nowak - Kolczyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, która została sporządzona i podpisana osobiście przez stronę (nieprofesjonalnego pełnomocnika), może zostać uwzględniony?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, która została sporządzona i podpisana osobiście przez stronę, nie może zostać uwzględniony, ponieważ taka skarga jest niedopuszczalna z uwagi na brak profesjonalnego pełnomocnika (naruszenie art. 175 §1 p.p.s.a.). Ponadto, przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy uchybienie terminowi nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 p.p.s.a.).
Stan faktyczny
Strona J. J. złożyła skargę kasacyjną osobiście, po tym jak jej pełnomocnik z urzędu odmówił jej sporządzenia. Jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do jej złożenia, wskazując na trudności w znalezieniu nowego pełnomocnika. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 14 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 kwietnia 2009r., sygn.akt II SAB/Łd 48/08 w sprawie ze skargi J.J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie rozbiórki garażu p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek. II SAB/Łd 48/08 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie rozbiórki garażu odrzucił skargę. Odpis orzeczenia w dniu 26 maja 2009r. odebrał wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącej. W dniu 30 czerwca 2009r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącą J. J. Jednocześnie wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Przedmiotowe pisma zostały nadane w dniu 29 czerwca 2009r. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu strona wyjaśniła, iż termin do złożenia skargi upłynął w dniu 25 czerwca 2009r., przez całe postępowanie sądowe była reprezentowana przez wyznaczonego z urzędu profesjonalnego pełnomocnika. Jednakże pismem z dnia 27 maja 2009r. pełnomocnik poinformował stronę, iż nie widzi podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z uwagi na takie stanowisko pełnomocnika strona zwróciła się zarówno do Sądu, jak i Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł., o wyznaczenie nowego pełnomocnika. W dalszej części wniosku skarżąca po krótce opisała swoją sytuację materialną i stan faktyczny sprawy. Kończąc podkreśliła, iż wnosi o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, do chwili wyznaczenia nowego pełnomocnika z urzędu, aby móc skutecznie korzystać z prawa dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Z kolei w myśl przepisu art. 86 §2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje na strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Jednocześnie stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przesłanka niedopuszczalności, wskazana w art. 88 p.p.s.a., ma miejsce wówczas gdy przywrócenie terminu nie może mieć miejsca z uwagi na istotę tej instytucji procesowej i wymagane dla niej przesłanki np. w sytuacji, gdy wniosek dotyczy terminu prawa materialnego lub też uchybienie terminowi nie rodzi dla strony ujemnych skutków procesowych (postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2004r., sygn.akt FZ 184/04, niepubl.). Składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej skarżąca J.J. wniosła również skargę kasacyjną. Przedmiotowa skarga kasacyjna sporządzona i podpisana została osobiście przez stronę skarżącą, nie zachowany został tzw. przymus adwokacki, który ma na celu zapewnienie aby skarga kasacyjna charakteryzowała się odpowiednim poziomem merytorycznym i formalnym. Jedynie bowiem od adwokata lub radcy prawnego można, i należy, wymagać znajomości przepisów prawa obowiązujących w postępowaniu sądowym, w szczególności wysokich wymogów formalnych, które musi spełniać skarga kasacyjna, a których niezachowanie grozi odrzuceniem skargi bez jej merytorycznego rozpoznania. Wymóg aby skarga kasacyjna została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika wynika jednoznacznie z art. 175 §1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Ustawodawca wskazał nadto, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, art. 178 p.p.s.a. Z powyższego wywieść należy, iż skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną osobiście przez stronę skarżącą, która stosownie do art. 175 §2 p.p.s.a. nie jest sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej SP, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, należy zakwalifikować jako niedopuszczalną. Niedopuszczalność ta przejawia się przede wszystkim w braku podstaw prawnych do skutecznego wszczęcia postępowania kasacyjnego. Reasumując przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie jest dopuszczalne, ponieważ niewątpliwie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 §2 i art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. ar

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło